Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

YA VER, YA VUR

Uyuz köpek yağlanınca
Düşler görürmüş şeytanca
Göz kestirmişse aklınca
İki çıkar yol var oğul

YİNE GÖNLÜME SEN DÜŞTÜN

Gitmesine gittin de bak
Yine gönlüme sen düştün
Şükredip adadım adak
Yine gönlüme sen düştün

YIRT KURTUL

Kapattım öfkemi dama
Müebbet verdim üstelik
Neler diyecektim ama
Şunu bil ki heybem delik

YOL EYLEDİN

Ele konuşurken dili
Bal eyledin, bal eyledin
Yar kendine bu garibi
Kul eyledin, kul eyledin

YONCALAR BİÇİLİRKEN GELECEĞİM

Havalar sisli buralarda Gülüm
Sen hayalimdesin, ben iki büklüm
Ayrı kalmak senden, en büyük zulüm
Özlem, hasret ne varsa sileceğim

YAZMAYIM DESEM

“Satmışım anasını” deyip dünyanın
Yazmayım desem de durabilir miyim?
Dertler kemirirken beynini insanın
Yazmayım desem de durabilir miyim?

Kimler gelir kimler geçer
Bakıp görmeyen göz müdür?
“Yel eken fırtına biçer”
Boşa söylenmiş söz müdür?

18/08/2012

YENEMEDİM

Ömür geçti düşe kalka
Yenemedim yenilmeyi
Dert büyüttüm halka halka
Yenemedim yenilmeyi

YETER ALLAH’IM

Ne sevgi var ne de hürmet
Yeter Allah’ım yeter
“Dur” deyince bu zulmet
Biter Allah’ım biter

YETER BANA KULUM DEMEN

Rabbim senden ne isteyim
Yeter bana “Kulum” demen
Sensizliği ben neyleyim
Yeter bana “Kulum” demen