Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

ELHAMDÜLİLLAH

Verdiğin her rahmete
Şükür elhamdülillah
Düşürmedin zillete
Şükür elhamdülillah

ELİNDE Mİ?

Nerde doğdun, kimden oldun
Elinde mi seçmek senin?
Gün geldi; sarardın, soldun
Elinde mi seçmek senin?

ERCİYES

Hiç eksilmez hep artar mı?
Erciyes’im karın senin
İçin kaynarken patlar mı,
Sönmedi mi harın senin?

EŞELE BAK

Punduna düşürüp atarsa kanca
“Ben” der, tanımaz ne usta, ne çırak
Mangalda kül bırakmaz dokununca
Altından neler çıkar, eşele bak.

EY AŞK!

Ey aşk! Bilmem ki ne diye
Fersah, fersah uzaktasın
Ne polissin ne hafiye
Dolambaçlı tuzaktasın

Haksızlıkta yarışırken vahşiler
Neler diyordu, O Yüce Peygamber:

“Ey insanlar! Şunu iyi biliniz
Farkınız yok, hep Adem’den geldiniz

EYLEME

Halim sana malum yüce Allah’ım
Aman ha! Ellere muhtaç eyleme
Göklere çıkmakta sitemim, ahım
Hayatı dikenli kıskaç eyleme

“EYLÜLDE GEL”
Türk Dil Kurumu okul tanımını şöyle yapar. “Okul; 1-Her türlü eğitim ve öğretimin toplu olarak yapıldığı yer, mektep. 2-Öğrenci, öğretmen ve yöneticilerden oluşan eğitim topluluğu”
Okul için pek çok özlü sözde söylenmiştir. Bunlardan bir kaçı:
*Okul gençliğe; insanlığı, saygıyı, ulusu ve ülkeyi sevmeyi öğretir.
*Okul, uygarlığın geliştiği yerdir.
*Okulları olan bir milletin istikbali emniyettedir.

EY NEBİLER NEBİSİ

Ümmetine âşıksın
Ey Nebiler Nebisi
Nurdan sönmez ışıksın
Ey Nebiler Nebisi

Ey Oğul! Dikkatlice bak
Başına ilim tacı tak
Eğer sözlerime kulak
Veremezsen vay haline

Tekrar etsem de kaç kere