Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

Hedefini uzak görüp de geri
Vazgeçersen kaybedersin unutma
Parola şu; hep ileri, hep ileri
Vazgeçersen kaybedersin unutma

İlk adımla gidilir uzaklara

VELHASIL

“Dikeni var” diye gülü
Aklı olan sevmez nasıl?
Canlandırır sevgi çölü
Yaratana hürmet asıl

Formanız hep sizin olsun
Verin benim önlüğümü
Sizinki cebiniz dolsun
Verin benim önlüğümü

Olmasın ister rengârenk

UZUN – KISA

Kişinin aldanma sakın boyuna
Olgun başaklar eğik dururlar hep
Aman ha aman! Dikkat et soyuna
Ne altta don bırakır ne başta kep

VARIP HUZURA

Ne kıymeti olur değersiz hiçin
Günaha tövbeyi ederek perçin
Okunan Kur'an-ı anlamak için
Dizleri kıralım varıp huzura

ÜZÜM MÜ KORUK MUSUN?

Boyun posun dal gibi
Lafın sözün bal gibi
Her yöne çekilirsin
Kahvedeki fal gibi

VATAN SEVGİSİ…

Kutlu ferman Sevgili’den
“Hubbu’l Vatan – Min’el - iman”
Boşa dökülmez dilinden
“Hubbu’l Vatan – Min’el - iman”

VARSIN ALLAH’IM

Yoktan var eden sensin
Her an varsın Allah’ım
Görüp gözeten sensin
Her an varsın Allah’ım

ÜÇ YÜZ CAN GİTTİ SOMA’DA

Söylenen hep ya miş ya muş
Bırak lafı… Olan olmuş
Bak millet duaya durmuş
̶ Halk ya ölü ya komada

ÜMİT DOLU YÜREĞİM

Vade yakın menzil uzak
An be an gecikmekteyim

Odunlaşmış bedenimi