Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

YOL EYLEDİN

Ele konuşurken dili
Bal eyledin, bal eyledin
Yar kendine bu garibi
Kul eyledin, kul eyledin

YONCALAR BİÇİLİRKEN GELECEĞİM

Havalar sisli buralarda Gülüm
Sen hayalimdesin, ben iki büklüm
Ayrı kalmak senden, en büyük zulüm
Özlem, hasret ne varsa sileceğim

ZOR MU, SÖYLE…

“Var mı gelen” denilince
Zor mu söyle “varım” demek?
Hakk’a hizmet istenince
Zor mu söyle “varım” demek?

ZÜL EDERLER

Üç beş kuruş verip önce
Kapılarda kul ederler
Gün gelip işler bitince
Paspas gibi çul ederler

ZEKÂT İLE SADAKA

Nice ayette vardır
Açta bir bak kitaba
Fakirlerin hakkıdır
Zekât ile sadaka

ZEYTİNYAĞI

Teker teker toplanırım
Birlik olup yıkanırım
Bekler bizi kıyım, kırım
-Yağ çıkarken üç beş damla

YÜREK VAR Kİ

Yürek var ki, sanki korlanmış mangal
Yürek var ki, sünepe aciz bir mal
Yürek var ki, sanırsın koca bir dev
Yürek var ki, hapsol orda öyle kal

YAYLAR EĞRİ

Sis kaplamış dört bir yanı
Az ötesi görülmüyor
Çeriler doldurmuş hanı
Rahat rahat girilmiyor

YAZACAĞIM

YAZACAĞIM

Gelen nesil bilsin diye
Soysuzları yazacağım

YAZ BUNU DA

Gün gelmeden söylüyorum
Yaz bunu da bir kenara
O gün gelecek biliyorum
Yaz bunu da bir kenara