Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

ÂLEM BİLSİN

Âdem Arslan’a

Bilmediğim ne cevher varmış sende
Şahsına bir kez daha hayran kaldım

ÂLEMDE BİR CÜZ

Çeşit çeşit insan, bin bir türlü yüz
Farklı millet olarak yaratmış Hak
Her varlık, kendi âleminde bir cüz
Hikmet vardır yaratılışta mutlak

AĞYAR

Ne karasabanı bilir
Ne kağnıdan haberi var
Sayar yabancıyı bir, bir
Likör içer hep; yer, havyar

Konduk elbet göçeceğiz
Ahde vefa göster oğul
Dolsun vade öleceğiz
Ahde vefa göster oğul

Yaşı ister olsun doksan

AFFET DİYE

Affına bel bağlayarak
Affet diye geldim sana
Cürmüm için ağlayarak
Affet diye geldim sana

AKIL VERMİŞ RABBİM SANA

Bakıyorsan görmelisin
Akıl vermiş Rabbim sana
Gönüllere girmelisin
Akıl vermiş Rabbim sana

AKIN AKIN

Birlik olup girin kola
Diyelim uğurlar ola
Cenk için çıkarken yola
Bele silahını takın

ADAY ADAYI

“Dante” gibi de değilim
Çoktan geçmişim yarıyı
Hazana yol tutmuş iklim
Şaşırdım yönü, paftayı

ADIM ÖĞRETMEN

Başka isim sorman sakın
Öğretmendir adım benim
Hep koşarlar akın akın
Öğretmendir adım benim

ADAMI OLMA, ADAM OL

Bu dünyada şunun bunun
Adamı olma, adam ol
Hak tanımaz çapulcunun
Adamı olma, adam ol