Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Sen yükseklerden de çok uçma gönül
Yüksek dağda her zaman kar bora olur
Senin sızlar bağrın sonra üşürde gönlün
Düşersen yüksekten halin pek harap olur

Gönül yükseklerden sen in düz ovaya

İslam’dır insanlığı aydınlatan tek olan güneş
İnsan olarak yok güzel ahlaklı Muhammed’e eş
Ondan başka emin olunan bir kişi bilmiyoruz

İki cihan güneşi Muhammed dünyayı aydınlatıyor
Onun yolundan giden sorumluluktan kurtuluyor

İki it Aslana bilmeden meydan okumuş
Dünyanın bu gidişi de gidiş değil
İtler yüksekten aslana bakmış
İtçe konuştukları için Aslan anlamamış
İt kendini ormana kral zannetmiş

Gönül ehli olmayan sözden ne anlar
Her sözü anlayacak anlayış ister.
Eşeklerin sırtına eğeri vursan
İtiraz eder semeri ister.

Dünyayı kendine ebedi sanır.

Gecelere seni sorarım, Merih yıldızım
sabahlara kadar bitmez sana da özlemim
senle başlıyor gelecekteki ümitlerim,
Kalbimde hiç eksik olmaz sana sevgilerim.

hicranı aşkın bütün bedenimi de yakıyor

Albümler içinde resmini görsem.
Heyecana kapılıyorum, aşk bu olsa gerek
Ne zamanki, hayal kursam, ismini ansam
Kendimden geçiyorum, sevgi bu olsa gerek

Suya hasret kavrulmuş toprağı görsen

Bende ulu kutsal bir amaç uğruna
Düşe kalka da olsa kardeş giderim
Gençliğimi heba ettim bu davaya
Engelleri aşa aşa ben yine giderim

İçteki hainlerden aldık olmaz darbeyi

Kalbimi canım kırmadan
Gönlümdeki gül solmadan
Ne olur güneşte batmadan
Saygım sana bitmeden git

Halil Çolak 5.3.2006 Ankara

Hilal doğdu, kayboldu da karanlık bulutlar,
Rabbim milletim için yeniden yeşerirde umutlar,
Vatan için gardaş doğacaktır yeniden güneş ufuktan,
Geçmiş Türkündü, gelecekte Türkün olacak,

Bak evlatların dağda, taşta destanları yazıyor,

Savrulsun toprak ve taş atların şahlanmasıyla
Atların coşkusuyla, yiğitler cirit meydanlarında
Savursun ciridi yarışsın havada esen rüzgârla
Dadaş şahlanışı barda gördüğün meydanlarda

Ben bir yana seni sevenlerin bildiğim uzaklarda...