Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Manalı bakışların cananım eritir beni
Çöl rüzgarı gibi yakar nazik bünyemi
Ebedi sevmek lazım seni gibi gül şeni
Gül bahçesinin solmayan katmer gülü

Halil ÇOLAK 16.11.2005 YÜCETEPE ANKARA

Dolansa gönlün kader çarkına,
Döndüremez bil ondan habersiz.
Baksan da aynaya, varsan farkına,
Ağarmaz saçların ondan habersiz.

Çekersen yıllarca, çilende dolmaz.

Hakka varmaktır benim emelim
İki cihan sel veridir de güzelim
Candan öte canımdır da benim
Onun yolundan gitmektir amacım

Gece gündüz onu zikreylerim

Zaman mekân içinde hep haksızlıklar varken
Yaşayacağın bu ömür sana can verilmişken
Gönül kapılarında haktan yana açılmışken
Haykır haykır hakkı,hak kalemim durma yaz

Bilir misin? gündüzü takıp eder hep gece

Sen yükseklerden de çok uçma gönül
Yüksek dağda her zaman kar bora olur
Senin sızlar bağrın sonra üşürde gönlün
Düşersen yüksekten halin pek harap olur

Gönül yükseklerden sen in düz ovaya

İslam’dır insanlığı aydınlatan tek olan güneş
İnsan olarak yok güzel ahlaklı Muhammed’e eş
Ondan başka emin olunan bir kişi bilmiyoruz

İki cihan güneşi Muhammed dünyayı aydınlatıyor
Onun yolundan giden sorumluluktan kurtuluyor

İki it Aslana bilmeden meydan okumuş
Dünyanın bu gidişi de gidiş değil
İtler yüksekten aslana bakmış
İtçe konuştukları için Aslan anlamamış
İt kendini ormana kral zannetmiş

Gönül ehli olmayan sözden ne anlar
Her sözü anlayacak anlayış ister.
Eşeklerin sırtına eğeri vursan
İtiraz eder semeri ister.

Dünyayı kendine ebedi sanır.

Gecelere seni sorarım, Merih yıldızım
sabahlara kadar bitmez sana da özlemim
senle başlıyor gelecekteki ümitlerim,
Kalbimde hiç eksik olmaz sana sevgilerim.

hicranı aşkın bütün bedenimi de yakıyor

Albümler içinde resmini görsem.
Heyecana kapılıyorum, aşk bu olsa gerek
Ne zamanki, hayal kursam, ismini ansam
Kendimden geçiyorum, sevgi bu olsa gerek

Suya hasret kavrulmuş toprağı görsen