Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Bende ulu kutsal bir amaç uğruna
Düşe kalka da olsa kardeş giderim
Gençliğimi heba ettim bu davaya
Engelleri aşa aşa ben yine giderim

İçteki hainlerden aldık olmaz darbeyi

Kalbimi canım kırmadan
Gönlümdeki gül solmadan
Ne olur güneşte batmadan
Saygım sana bitmeden git

Halil Çolak 5.3.2006 Ankara

Manalı bakışların cananım eritir beni
Çöl rüzgarı gibi yakar nazik bünyemi
Ebedi sevmek lazım seni gibi gül şeni
Gül bahçesinin solmayan katmer gülü

Halil ÇOLAK 16.11.2005 YÜCETEPE ANKARA

Savrulsun toprak ve taş atların şahlanmasıyla
Atların coşkusuyla, yiğitler cirit meydanlarında
Savursun ciridi yarışsın havada esen rüzgârla
Dadaş şahlanışı barda gördüğün meydanlarda

Ben bir yana seni sevenlerin bildiğim uzaklarda...

Kucağa doldurmuş acı,
Kefene sarılmış bacı,
Kucaklamış komşusu,
Hemen unuturuz Elazığ’ı,

Kerpiçten duvarlar,

Liyakatlinin yerinin liyakatsizlik
İlkelinin yerini ilkesizlik
Şereflinin yerini şerefsizlik
Ecdat başın kaldır böyle zamana kaldık

Adam makam için kula kulluk ediyor

Benim özlemim hevesim vardı
Vuslata ermeden gücüm tükendi
Seninle yaşayacağım çok şeyler vardı
Ömür tükendi, gücüm tükendi

Dualar eksik olmadı dilimde benim

Hayatı ilkbahar svinci içinde olsun.
Açılsın gonca gül gibi ruhu neşeyle dolsun.
Mutluluk dostu,ayrımaz yoldaşı olsun
Her zaman, her işte Allah yardımcısı olsun.
Halil Çolak 1.6.2005

Bu âlemi gören sensin çünkü onu yaratansın
Yok gözünde perde senin her şeyi görensin
Haksıza yol vermez onu hesaba çeken sensin
Bu kâinatı en iyi okutan bize de rabbim sensin

Uçsuz bucaksız güzel kâinatı sende yarattın

Özledim her zaman karlı dumanlı azap dağını
Hasret kaldığım bentlerde yıkandığım sularını
Ziyaret ederdik vatan için dağda yatan şehitleri
Murat bağım köyüm taşın toprağın özledim senin

Ne güzel biterdi kar çiçekleri yeşil bayırlarda