Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Kucağa doldurmuş acı,
Kefene sarılmış bacı,
Kucaklamış komşusu,
Hemen unuturuz Elazığ’ı,

Kerpiçten duvarlar,

Liyakatlinin yerinin liyakatsizlik
İlkelinin yerini ilkesizlik
Şereflinin yerini şerefsizlik
Ecdat başın kaldır böyle zamana kaldık

Adam makam için kula kulluk ediyor

Albümler içinde resmini görsem.
Heyecana kapılıyorum, aşk bu olsa gerek
Ne zamanki, hayal kursam, ismini ansam
Kendimden geçiyorum, sevgi bu olsa gerek

Suya hasret kavrulmuş toprağı görsen

Bende ulu kutsal bir amaç uğruna
Düşe kalka da olsa kardeş giderim
Gençliğimi heba ettim bu davaya
Engelleri aşa aşa ben yine giderim

İçteki hainlerden aldık olmaz darbeyi

Kalbimi canım kırmadan
Gönlümdeki gül solmadan
Ne olur güneşte batmadan
Saygım sana bitmeden git

Halil Çolak 5.3.2006 Ankara

Manalı bakışların cananım eritir beni
Çöl rüzgarı gibi yakar nazik bünyemi
Ebedi sevmek lazım seni gibi gül şeni
Gül bahçesinin solmayan katmer gülü

Halil ÇOLAK 16.11.2005 YÜCETEPE ANKARA

Sen ki benim gökyüzümde, güneşim
Geceleri karanlığımı aydınlatan ayım
Yeryüzünde sen, denizim, toprağım,
Gönlüme hükmeden sen sultanım
Öyle imkânsız bir şey seni unutmak

Benim özlemim hevesim vardı
Vuslata ermeden gücüm tükendi
Seninle yaşayacağım çok şeyler vardı
Ömür tükendi, gücüm tükendi

Dualar eksik olmadı dilimde benim

Bu âlemi gören sensin çünkü onu yaratansın
Yok gözünde perde senin her şeyi görensin
Haksıza yol vermez onu hesaba çeken sensin
Bu kâinatı en iyi okutan bize de rabbim sensin

Uçsuz bucaksız güzel kâinatı sende yarattın

Hayatı ilkbahar svinci içinde olsun.
Açılsın gonca gül gibi ruhu neşeyle dolsun.
Mutluluk dostu,ayrımaz yoldaşı olsun
Her zaman, her işte Allah yardımcısı olsun.
Halil Çolak 1.6.2005