Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Sen ki benim gökyüzümde, güneşim
Geceleri karanlığımı aydınlatan ayım
Yeryüzünde sen, denizim, toprağım,
Gönlüme hükmeden sen sultanım
Öyle imkânsız bir şey seni unutmak

Benim özlemim hevesim vardı
Vuslata ermeden gücüm tükendi
Seninle yaşayacağım çok şeyler vardı
Ömür tükendi, gücüm tükendi

Dualar eksik olmadı dilimde benim

Aşıklar senden suyun içmeden
Başında uyuyup bade içmeden
Gönüller sende vuslatına ermeden
Akıp da kuruyan pınar senmisin

Hangi zamanlarda akıp ta durdun

Yeşil gözlerini özlettin bana
Dudakların öptüğü yer yanıyor hala
Seninle olmamak ızdırap verirde bana
Aşkım sultanım,güzel sevgilim.

Halil senin aşkınla yanar tutuşur.

Altaylardan başladılar akına
Atam geldi ikinci anayurduna
Kan döküldü Pasinler ovasına
Malazgirt’le yurt yaptı evladına

Durmadan akın yaptı batıya

Gitme ne olur bu akşam
Sana duygulardan bir demet
Sıcakımı sıcak,yakıcımı yakıcı
Şiirler okuyacağım, gitme
Gitme ne olur bu akşam
Ay bizim için gökyüzün de olacak

Canan elinden, can yoldaşına
Dostlar meclisine, safa gelmişsin
Mecnun olmuşum, hak peygamberine
Erenler meclisine, sefa gelmişsin.

Gül bahçesinin eşsiz güzellerinden

Yeşil yaylaların güzel kızını
Ne kalemim anlatabilir, nede sözüm
Durmadan ağlarda her iki gözüm
Sensi sevmiş seveli güzel

Güzel gözlerinle, yaktın sevdayı

Biz yine dökeceğiz kanımızı
Yine yücelteceğiz şanımızı
Hangi it ne derse desin
Seveceğiz biz ulu atamızı

Gardaş zaten kutsal toprağımız

Sendin beni bir zamanlar hicranı aşka boğan
En iyi sevgiyi bendim hep sana canım veren
Mecnun gibi senin ardında cananım koşan
Ama Kıymet bilmeyip sensin beni perişan eden