Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Altaylardan başladılar akına
Atam geldi ikinci anayurduna
Kan döküldü Pasinler ovasına
Malazgirt’le yurt yaptı evladına

Durmadan akın yaptı batıya

Gitme ne olur bu akşam
Sana duygulardan bir demet
Sıcakımı sıcak,yakıcımı yakıcı
Şiirler okuyacağım, gitme
Gitme ne olur bu akşam
Ay bizim için gökyüzün de olacak

Canan elinden, can yoldaşına
Dostlar meclisine, safa gelmişsin
Mecnun olmuşum, hak peygamberine
Erenler meclisine, sefa gelmişsin.

Gül bahçesinin eşsiz güzellerinden

Yeşil yaylaların güzel kızını
Ne kalemim anlatabilir, nede sözüm
Durmadan ağlarda her iki gözüm
Sensi sevmiş seveli güzel

Güzel gözlerinle, yaktın sevdayı

Biz yine dökeceğiz kanımızı
Yine yücelteceğiz şanımızı
Hangi it ne derse desin
Seveceğiz biz ulu atamızı

Gardaş zaten kutsal toprağımız

Sendin beni bir zamanlar hicranı aşka boğan
En iyi sevgiyi bendim hep sana canım veren
Mecnun gibi senin ardında cananım koşan
Ama Kıymet bilmeyip sensin beni perişan eden

Sen geldin; dun yine dostum aklıma
Umut yükleyip boşaltan gemilerin
Aşıkların uğradığı gönül limanlarında
Ermiş Allah’ın kullarına muhabbet duyan
Gemilerde çalışan tayfalar geldi
Kalbim seninle İçim içime sığmıyor,

Birliğimizin sen katilisin sana ne ceza gerek?
Koynumuzda beslediğimiz yılansın:engerek.
Vatanımızı size ettik ne yazık ki bizler emanet
Hani,olmaz derlerdi milletim emanete hıyanet?

Sen milletime nefretini yıllarca kınında sakladın

Bende meyve vermez bahçeler bağlar
İçimde bal vermez petek bendedir.
Sende coşkun sular durmadan akar.
Kurumuş akmayan çaylar bendedir

Sendedir gülen güzel ne varsa.

Bazı gönüllerde yanar dağdır
Bazı gönüllerde bahçe bağdır
Bazı gönülde bir çağlayandır
Bazı gönülde büyük derttir aşk

Kerem’i Aslı için yandıran