Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Yak şerefsiz özgürce gölgesinde yaşadığın.
Yak onun sayesinde karın doyurduğun.
Bu senin ne ilk nede son büyük alçaklığın.
Bayrağı yakan ve taş atan ellerin de kırılsın.

Sana alçak diyemem sen çukurunda çukurusun.

Sen ihanet içerisindesin bu vatan haremdir sana
Bakamazsın bu vatana sen eller mahremdir sana
Umutlarımızı kırdınız hançer vurdunuz siz vatana
Aslı'dır vatan,onu sevemezsin hain bil züldür sana

ateşin içinde ateşin renkleri
suyun içinde suyun renkleri
okudukça görürsün mucizeleri
anlatır her şeyi kuranın ayetleri

hakkı görmeyen hakkı bilemez

Sen gelmeyen benim baharım
Sabahleyin doğan güneşim
Karanlığı boğan mehtabım
Baharı müjdeleyen kardelenim
Yüreğimi yakan aşk ateşim
Yolumu aydınlatan ışığım

Gönül dergahında sevgiden başka kumaş dokunmaz
Sevgi yumağı ile desen desen de etrafını öreyim seni
Rüyalarımın sultanı,perisi bil ki rüya da sensiz olmaz
Ama her olumsuz sevgisiz hareketlerin kahreder beni

Gökteki yıldızlar gibi o sensizlik canım kahrederken

Haykırmak geliyor haksızlıklara.
Bir son vermek lazım yoksulluklara.
Çare bulmak lazım yoksulluklara.
Yeniden yelken açmak lazım ufuklara.
Yeniden koşmak lazım umutlara
Hasret kaldık bizler ilkbaharlara

Yıllar yılı kasırgalar esti hep üzerimize
Şimşekler çaktı vurdu imanlı sinemize
Her taraftan savaş açtılar milletimize
Asla dokunamaz kimse hürriyetimize

Halil ÇOLAK 29.06.2010

Gülsün benim için ciğerde parem gül olarak kal
Üşüme ayaz gel sarayım kollarımın arasında kal
Laleler gibi güzelim hep taze ve temiz olarak kal
Fark etmez sevme yeterli sadece sen hayatta kal
İnci gibi değerlisin benim için sevdiğim olarak kal
Yaşam sana da asla acı vermesin de hep neşeyle kal

Yiğidim senin başın daim yüksekte
Bu vatan uğrun da her gün ölsekte
Hak davadır durmaz hiçbir tümsekte
Gelecek elbet Müslüman Türk'ün olacak
Bu vatan bugün de yarın da Türk’ün olacak

Sen gideli gönlümden
Yaz gelmeden kışa dondu
Çiçekler açmadan soldu goncada
Sen gideli gönlümden
Öyle bıktımdı hayattan
Sen gideli gönlümden