Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Yaz bahar ayında bu gamlı gönlümü.
Zeynep'ten sonra Ceren, Eren açtı gönlümü.
Bu dünyada nispeten de aldım muradımı.
Torunlar şaduman etti deli gönlümü.

Ne güzel oluyor meyveli ağaçlar.

Çınar gibi kök salıp ta büyüyen
Yüreklerde kök bağlayıp yaşayan
Ezelden ebede benimde olan
Türk İslam ülküsüdür gönül verdiğim.

Tarif edilmez kutsal aşkın mayası

Gelincik tarlasına dönmeli vatan
O zaman huzur bulur toprakta yatan
Damarında asil olan dolaşan kan
Sahip çık buradan yok başka vatan

Kendini hor görme dik olsun başın

Rabbim, senin aşkından yandım kavruldum
Esen yel ile savruldum savruldum
Gecenle gündüzünle seninle oldum
Aşkın yaktıkça Rabbim kendimi buldum

22.12.2012/ANKARA

Dağları dar getirdin pkklı alçak itlere
Meydanı bırakmadın adı soysuzlara
Sığmadın engin alan meydanlara
Kahpeler tuzak kurdu attı zindanlara

Sen Türkoğlu Türksün acılar normal

Sen şehidimin kanısın göklerde dalgalan
Senin sevginden başka olan sevgide yalan
Alçaktır sana da alçakça düşmanlık eden
Sen canımsın,özümsün şanlı olan bayrağım...

Ay yıldızım benim, seninle yol bulurum

Selam söyle bacım Hz. Muhammet Mustafaya.
Onun hasretiyle ağlar bu gözler.
Bu garip o gülden bir davet bekler.
Deli âşık onsuz dünyayı neyler.
Gönülden selam can Muhammet Mustafa’ya.
Selam söyle bacım Hz. Muhammet Mustafa’ya.

Dur yolcu gitme öyle uzaktan,
Bu topraklar sulanmış kandan
Doludur tarih, şereften-şandan,
Selam ver hilale sonra git yolcu.

Her tarafı menkıbelerle dolu

Hatıralarımı sakladım meleğim
Seninle ilgili bu ilk baharıma
Gönlüme senin için hep gül ekeceğim
Koşup gelsene benim gönül bağıma

Bak bu açan çiçeklerim senin için

Seni senden fazla sevdim
Keşke seni sevmeseydim
Derdime dert ortağım dedim
Seni keşke sevmeseydim

Gül dedim sarıldım sana