Halil Aydın Şiirleri - Şair Halil Aydın

UNUTURLAR
Uykudan uyanır uyanmaz
Dünyanın bütün güzellikleri
Boydan boya serilir gözlerimin önüne
Bir hareketlilik başlar
Sesler gelir, gider kulaklarıma

VİCDANLARDAKİ YANGIN-2
Şiirler okunuyor

“Saçların aklarla dolduğu zaman
Geriye hasretle bakar mısın?
Yıllar maziyi yolduğu zaman

VİCDANLARI SIZLAMADI
İşinden atıldı
Kucağında çocuğu ile sokağa çıktı
Çaresizliğine yoksulluğuna ağladı da, ağladı
Kucağındaki kızının vicdanı sızladı
Babasının boynuna sarıldı da, sarıldı

işsiz kalan babasının
gözyaşlarını sildi
VİDAN SIZLAR
Parti, marti bilmemem ben
Şu kışta kıyamette onca işçinin
Niye ekmeğini aldınız elinden

YAĞ HAY MÜBAREK
Yağ hay mübarek yağ
Yağmur bulutları ikiye bölünmüş
Arasından güneş ışınları uzanmış
Yağmur yağıyor, inceden. İnce
Güneş aydınlatmış yağmuru

YAĞMUR YAĞDI SAĞANAK, SAĞANAK
Önce iri taneli birkaç yağmur damlası
His edilen hafif bir serinlik başladı
Hafif, hafif esen rüzgâr şiddetini artırdı
Birden boşaldı sağanak, sağanak...

ETME
Sözlerin kurşun gibi
Kanadı yor insanın içini
Sözün söyleneceği bir zamanı
Bir de zemini vardır,
Hiç düşünmüyorsun

EVİMİZ…;
Evimiz vardı ağaç direkler üzerinde
Ne sevinçlerimiz, ne mutluluklarımız
Ne acılarımız, ne ağıtlarımızı
Hep saklardı
Eh bizi barındıran mütevazı bir evdi

Bir annenin oğluna yürek yakan şiiri
EVLAT
genceciktin incesiydin insanın
seni mahpus damına attılar oğul
aç bıraktılar üşüdün kırıldın
karnımın içinde yataydın oğul....

EY! EVLAT NASIL KIYDIN ANANA
Ah! Ana hani cennet anaların, babaların
Ayaklarının altında demişti ya
PEYGAMBERLER
Şimdi analar babalar çocuklarının
Bıçakları altında, bakıyorlar melül, melül