Halil Aydın Şiirleri - Şair Halil Aydın

Yavaş, yavaş sonbahar geldi
Hatice’m;
Göçmen kuşlar geçtiler
Gökyüzüne doğru uzanmış
Çamlar üzerinden Hatice’m;
Öncüler dönüyorlar arkalara

SONUNDA
Yalnız kaldığında bir dosta ihtiyaç duyduğunda
Belki bir kalabalığın ortasında
Belki dostlar bulunur orada
Sonra yavaş görülmeye bilirler dostlar
Söner gözlerin çekilirsin hayattan

SONU VARDIR
Suçlu suçluyu yargılıyor
Bu çarpık dünyada mantık arama
Yanlış doğruyu sorguluyor
Düzeni eleştirmek suç sayılıyor

SU DEĞİRMENİ -2
Çatakta bir su değirmeni
Hep düşer aklıma
Yıllarca uğuldayarak döner dururdu
Sesi yayılırdı dağlara taşlara

SU DEĞİRMENİ
Çatakta bir su değirmeni
Hep düşer aklıma
Yıllarca uğuldayarak döner dururdu
Sesi yayılırdı dağlara taşlara

SÜLEYMANİYE’DEN İSTANBUL’A BAKIŞ-2
Bütün ihtişamıyla oturmuş yüksek bir tepeye
Bütün İstanbul sanki gözetiminde
Galata kulesi, Haliç köprüsü
Marmara denizi,
Diz çökmüş

SÜLEYMANİYE’DEN İSTANBUL’A BAKIŞ-2
Bütün ihtişamıyla oturmuş yüksek bir tepeye
Bütün İstanbul sanki gözetiminde
Galata kulesi, Haliç köprüsü
Marmara denizi,
Diz çökmüş

ŞUURUMUN ALTINDAKİ ACI
Kuytularda saklanır korkaklar
Ya da bir samanlığın görünmez yerinde
Ya da; görür kaçar, çağırır
Arkadaşını, dayını hısımını akrabasını
İşte bak geliyor orada korkuyorum der korkak

TASARUF
Tasarruftan yana bir çift sözüm var
Bir tek tane eksen gül olur gider
Arı çiçekleri tek, tek, tek dolaşır
Yığar zerreleri bal olur gider..

TOK BİLMEZ AÇIN HALİNİ
Bugünün sermayesi yoksulun emeği
Ezilenin zavallının sermayesi
Beton yığınlarına cennet diyorlar
Talan edilen dünyaya alış diyorlar