Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Dalgalı denizler korkutur beni,
Ben, sâkin sularda yüzmek isterim.
Çılgın çağlayanlar ürkütür beni,
Serin pınarlarda gezmek isterim.

Deli rüzgârlarla savrulmak ne zor,

Karanlık bir kısır döngü,
Dönüp dönüp
Yine başa döndüğüm,
Duygularımsa kördüğüm...
İçimdeki isyanlar sessiz,
Duyulmaz çığlıklarım...

Babaların hakkı çok, ne yapsak ödenir mi?
Çırpınır evi için, ona 'of' denilir mi?
O, evlerin direği, boynu hiç eğilir mi?
Kusurlarımız pek çok, sen affet babacığım...

Kaybedince anlarız, çoğu kez kıymetini,

Bir yürek yangınından, arta kalan küle bak,
Tomurcuktu, kokardı; yazık, solmuş, güle bak,
Mehtâbın savurduğu, siyah, ince tüle bak,
Seherde içli içli şakıyan bülbüle bak...

Perde perde yükselen sesi arşa eriyor,

Bir köprü kurdum yüreğimden,
Uzuyor sevdâ denizlerine...
Ne dağlar, ne de denizler engel...

Sevdâ çiçekleri yeşerttim
Yüreğimin bahçesinde...

SANMA Kİ UNUTURUM...


Bir ateş ki gözlerin, yakar baktığı yeri,
Sanma ki unuturum, anarım o gül teri,
Hasretin öldürüyor, yok ki daha beteri,

Gönlümden gönlüne bağladığım bir ipti
Çâresizlik ipi.
Astım acılarımı üstüne bir bir.
Gözyaşlarımla yıkayıp,
Ateş gibi yanan âhlarımla,
Kahırlarımla kuruttum bir ömür...

Bir akarsu gibiydi, gitti...
Bir kuşun ötüşü yarım kaldı.
Tomurcuklar dalında kurudu gitti,
Bir sevdâ öyküsü yarım kaldı...
Bilinmeyen dağlarda bahardı,
Erişmemiş mevsimlerin çiçeği.

Ha toprak, ha taşmış,
Zamana karışmış.
Asırlarca toprağa çakılmış bir taş gibi
Kıpırtısız.
Bir kuş sesi öylesine, nerde, ne zaman?
Sahipsiz,

Gün vurdu tokadını, koynuna aldı gece,
Dökülüyor damlalar, dilinde bir tek hece.
Kavrulurken yüreği sarıyor pişmanlıklar,
Gözlerinde asılı kocaman bir bilmece.

Tutundu dualara, yetmiyor yakarışlar,