Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Bak, yine duyuldu uzaklardan o kemanın sesi,
Ne mahzun bir melodisi var...
Özlem rıhtımlarında gözyaşları,
Damlasın benimkiler de ne çıkar?

Usulca öp yüzümü gitmeden,

Bambaşka bir sıcaklık gözlerinde,
Bir doyulmaz hayatsın ki dolan soluklarıma,
Tenimi, usul usul okşayan yaz yağmurusun...
Uzatınca avuçlarımı,
Damla damla sen dolarsın,
Sokulup bakarsın,

Mutlu gülüşler doğmalı gözlerinden,
Esmeli usulca mutluluk rüzgârları
Leylak rengi umutlara kanat açarak...
Tatlı bir kuş cıvıldamalı dilinde,
En coşkulu sesle durmadan.
Masal güzelliğinde bakmalı gözlerin...

Yağmur yağıyor dallara,
Yağmur düşüyor yollara,
Yağmur vuruyor camlara...

Dallar kırık,
Camlar kırık,

Önce hüzün döküldü,
Sonra sararan yapraklar...
Bir yol ki uzanan önümde,
Bir yol ki alabildiğince...
Sarı, kızıl, kahve yapraklar,
Hepsinin saçlarında tel tel aklar...

Hayat, ölüm, evrende bitmeyen alış veriş,
Kimle kim arasında ebedi değiş tokuş.
Gelirken karşılanır, giderken uğurlanır,
Dünyadan bir meçhule bir nevi gidiş geliş.

Ne getirir oradan, ne doldurup yollanır?

Tertemiz bir sudur sanki, çağıl çağıl çağlayan,
Tazecik bir gül fidanı, bak gülerken, ağlayan.

Gözleri ki, mavi mavi, pırıl pırıl bir deniz...
Yüreğiyse, sevgi dolu ve kar gibi lekesiz..

Ah gönül, ah gönül, yaralı gönül,
Yürek sızım sızım, yanar, yanarsın.
Ezelden bahtı da karalı gönül,
Acılar, aşındır, her dem banarsın…

Dertlerin bağrını saralı gönül,

Karanlıklar bürüdü tüm gökyüzünü,
Kanat çırpıp uçtu, gönlümden kuşlar...
Yağmur getirince acıyı, hüznü,
Doluyor gözüme, doluyor yaşlar...

Esiyor başımda rüzgârlar gamla,

SENİ YÜREĞİMDE GÖTÜRÜYORUM...

Ne kadar hüzünlüdür tren sesleri,
Uzun bir ıslık gibi, uzayan çığlık...
Pencerelerde asılan mahzun bakışlar...