Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Hak'ka giden yoldan uzanan bir el,
Sönmesin ümidin dostum, diyordu.
Sâhipsiz değilsin, ilâhi bir sel,
Kederi, elemi siler diyordu.

Yakarışı duyar, Mevlâ'ya dayan,

Görmez beni, baksam ona gözler yine dalgın, (Aruz)
Hüznüyle o gözler bana bakmaz, yine dargın.
Coşkun sesi gönlümdeki kuşlar gibi şakrak,
Söyler deli sevdâları, eyler beni çılgın.

Bilmez ki o, sözler ne de candan, ne de sargın,

Usul usul büyüdüler sessizce,
Tatlı sözlerle geldiler hepsi,
Gönül okşayarak...
Öyle güzeldiler, şeker tadında...
Rengârenk...
Göz okşayarak...

Eski ahşap yalının penceresi açıldı,
Bir çift yeşil, kor gözün hüznü ufka saçıldı.

Taş plâktan ruhu saran nağmeler dökülürken,
Yakıyordu anılar, eskiye götürürken...

Kayalardan, mermerden yok sanki yârin farkı,
Özlemle dolu günler, ömürde talan oldu.
Dilimden düşmez oldu, hicran anlatan şarkı.
Göz göze geldiğimiz günler hep yalan oldu...

Kuruyup dökülüyor solmuş sevda gülleri,

Gelişi; bir yaz güneşi gibi ısıtırdı,
Taa içimde duyardım sıcaklığını...
Gözleri yağmur toplamış bulutlar gibi...
Hüzün; uzayan yollardı, çizilmiş alnına...
Gözlerine bakınca bir an,
Düşerdim bilmediğim yollara,

Her zaman kelimelerle anlatamayız derdimizi…
Bazen noktalarla,
Bazen işaretlerle…
Kimi zaman da suskunluklarımız anlatır çok şeyi…

Üç nokta, üç biçâre suskun olur bazen,

Bir vapur kayıp gidiyordu sessizce...
Kayıyordu suların üstünde...
Dalgın gözlerimde sen,
Yanan yüreğimde sen,
Özlemlerimde hep sen vardın.
Gülen bakışlarını hatırladım,

Tutmak,
Bir çocuğun elini,
Yumuk yumuk, küçücük...
Sevgi doldurmak ellerine,
Yürek yürek...

Gözüme çektiğim sürme gibisin,
İz'in saklı kaldı kirpiklerimde.
Nakşolup işlenen sırma gibisin,
Çiçek çiçek açtın yapraklarımda...

Gözümden yaş olup dökülmüş gibi,