Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Görmüyordu görürken, sanki kör gözler,
Aynada görünüyor gerçeğin yüzü.
Çözüldü birer birer o kör düğümler,
Aydınlattı güneş, doğruyu, düzü.

Tek tek açıldı sanki sır'lı kapılar,

Bir sonbaharda açtı
Gönül çiçeğim.
Kokusu getirir eski yılları...
Kapalı kalmış tomurcukları...
Kilitlemiş eski hâtırâları.

Göze göz, dişe diş.
Bu nasıl iş?
Sev, sevgi al,
Yürekte kal.
Ver, cömert ol,
Mert ol.

(Çocuk Şiiri)

Bahçede kedi yavrusu,
Bulamıyor mama ve su.
Daha bak anne kuzusu,
Nasıl da gelmiş uykusu.

Günaydın, günümün aydınlığı,
Günaydın, kalbimin neş'esi...
Kâh başımın ağrısı,
Kâh içten gülüşüm...
Dönen gençliğim,
Doğan ümidim...

Bu görünmez duvar,
Bu kayalar...
Yığın yığın yığılsalar,
Kaybolmaz hatıralar...
Bakarsa bir köşeden nemli gözler,
Bir acı gülüş, yüreği yakarsa,

Yukarı çıkanlar çekerler çile,
İnen için kolay, koşarlar bile.
Başlarını eğmiş, boynunu bükmüş
Eğilmiş topraklar tevâzu ile.

Yemyeşil otlarla kaplanmış yüzü,

(Akrostiş)
Tutuşturmuş sevgileri gönlünde,
İnsanca güzellikleri.
Melekler gibi bakışları,
Sanki sarılıyor gözleriyle.
Ansızın dağılıyor kederler,

Kapkara saçları
Çevrelemiş sararmış yüzünü.
Görmüyorlar kadınım,
Görmüyorlar bakışlarında hüznü.
Sevgini görmüşsün çok derinlere,
Köle olmuşsun sevmediğin bir ere.

Yalnız sana güvenmek,
Sığınmak kollarına,
Korkulu yarınlardan kaçmak,
Sığınmak sana, ne güzel...

Yalnız benimsin diyebilmek,