Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Bir sonbaharda açtı
Gönül çiçeğim.
Kokusu getirir eski yılları...
Kapalı kalmış tomurcukları...
Kilitlemiş eski hâtırâları.

Bahar çiçek çiçek bugün gönlümde,
Pembe tomurcuklar, ak tomurcuklar,
Yağmurlar çisil çisil şimdi ömrümde,
Etrafımda torunlar, canım çocuklar...

Sevgim katmer katmer sanki gönlümde,

Göze göz, dişe diş.
Bu nasıl iş?
Sev, sevgi al,
Yürekte kal.
Ver, cömert ol,
Mert ol.

(Çocuk Şiiri)

Bahçede kedi yavrusu,
Bulamıyor mama ve su.
Daha bak anne kuzusu,
Nasıl da gelmiş uykusu.

Günaydın, günümün aydınlığı,
Günaydın, kalbimin neş'esi...
Kâh başımın ağrısı,
Kâh içten gülüşüm...
Dönen gençliğim,
Doğan ümidim...

(Akrostiş)
Tutuşturmuş sevgileri gönlünde,
İnsanca güzellikleri.
Melekler gibi bakışları,
Sanki sarılıyor gözleriyle.
Ansızın dağılıyor kederler,

Bu görünmez duvar,
Bu kayalar...
Yığın yığın yığılsalar,
Kaybolmaz hatıralar...
Bakarsa bir köşeden nemli gözler,
Bir acı gülüş, yüreği yakarsa,

Yukarı çıkanlar çekerler çile,
İnen için kolay, koşarlar bile.
Başlarını eğmiş, boynunu bükmüş
Eğilmiş topraklar tevâzu ile.

Yemyeşil otlarla kaplanmış yüzü,

Yalnız sana güvenmek,
Sığınmak kollarına,
Korkulu yarınlardan kaçmak,
Sığınmak sana, ne güzel...

Yalnız benimsin diyebilmek,

Kapkara saçları
Çevrelemiş sararmış yüzünü.
Görmüyorlar kadınım,
Görmüyorlar bakışlarında hüznü.
Sevgini görmüşsün çok derinlere,
Köle olmuşsun sevmediğin bir ere.