Hakkı Yurtlu Şiirleri - Şair Hakkı Yurtlu

Gelen var karşıdan tek basa basa
Başında takkesi, elinde asa
Hafif orta boylu, sakalı kısa
Bir bakın bu gelen BABA’m mı yoksa?...

Açmış kapıları, tâ sabah erken

Adı: “Zeynep” idi, aslında;
Ama biz, “Ebe” diye tanıdık hep onu.
Tek başına yaşardı iki katlı evinde.
Tâ! .. Doksan bir yılında kaybetmişti Eşi Memo’yu.
Aylardan da Haziran’dı.
Ne tevafuk ki, kendisi de aramızdan Haziran’ da ayrıldı.

Sen ödüyordun; fatura, borcu
İlk senden öğrendim tutmayı orucu
Babalık görevi, hayli yorucu
Meğerki çok zormuş, "Babalık", BABA'm!...

Bazan sev,k idare, bazan de amir

Kuzeyden saldırdı, şu bir grup it
Yirmi dört saatte on iki şehit
Hemen cevap verdi, bak pençe kilit
Şehadete koştun, "ARSLAN" şehidim!..

İl'in "Yozgat", "Sorgun"; köyün "İkikara"

Yozgat’tan dönünce, yönel güneye
Varmadan, bir saat, Himmetdede'ye
Tat, afiyet olsun; doy künefeye
Ülkemde markadır, “Asi Künefe” !…

Çocuğun suçu ne, ne vicdansızlar
Hayvana yapılsa, şu vicdan sızlar
İçiniz dışınız, kir vicdansızlar
Ölüyor masumlar, bitiyor Gazze...

Bozok Yiğitler şehrinin,
Hep güler yüzlü valisi
Dua eder ahalisi
Yiğitler şehrinden, serhat şehrine
Bizden selam götürün Ziya valim…
Kazımız benzer kazına

Şu kuru topraktan yeşerten gülü
Dolduramaz mı kuruyan gölü
Boylu poslu insan, bakarsın ölü
"O" yoktan var eden, biz ise kuluz!...

Bize şükür gerek, hamd ile sena

Dururdu düğünler, olunca ölüm
Açılmaz radyolar, izlenmez filim
Şimdi davul zurna alıyor ritim
Ne kadar bozuldu, töremiz bizim!..

Yemek pişmez idi, ölü evinde

“Erken” demiyorum Anne,
Vade yetti ama!...
Yalnız bıraktın beni;
İhtiyacım yok değildi sana
Senin varlığına, hayır duana….