Hakk rızası Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Benlik davasından geçtim,
Hiçlik şerbetinden içtim.
Dünya libasını biçtim,
Bu ne mutlu bir haldir.

Ne adım var ne de sanım
Ne sarayım ne de hanım
Hak için eriyen bir canım,
Hakkın rızası en büyük kârdır.

Beni benden alıp giden,
Bu kafesi viran eden,
Hiçlik makamına eren,
Nura giden yola girer.

Varlık bağı hara düşer,
Gafil olan dara düşer.
Hiç olanlar nura düşer,
O Nur ki hep canda kalır.

Ne mal ister ne mülk ister,
Bu yol yalnız ihlas ister.
"Ben" diyen gafleti seçer,
"Hiç" olan menzile tez varır.

Gönül aynan kırılınca,
Toz dumanı durulunca,
Ulu divan kurulunca,
Ruhun tek başına kalır.

Sessizliğin sesindeyim,
Son nefesin izindeyim.
Ulu fakrın bezmindeyim,
Bu kutlu sırra eren gelir.

Birgün elbet bu ten ölür,
Hiçlik mülkünü bulur,
Hak yoluna koyulur,
Bu ölüm değil, vuslattır.
2024