Git… vakit henüz yüzünü çevirmemişken kaderden,
Adım daha düşmemişken alnıma kederden,
Bir iz bile bırakma bu yorgun kalpte,
Zira hatıralar en çok geceleri öldürür insanı…
Uzaklaş… bakışların değmeden ardıma,
Git… bu defa kal demem sana,
Sözlerin yordu, sus artık biraz.
Gözlerinde kaybolduğum o yer,
Şimdi bana uzak, şimdi bana mezar.
Gitme…
Biraz daha kal
Bak, gece bile susmuş seni dinlerken
Adını saklıyorum içimde derinden
Gitme…
Biraz daha kal
Defalarca denedim, yine olmadı
Ne yapsam kalbim senden kopmadı
“Git” diyorsun kolay, dilin alıştı
Benim içim yanar… sen hiç duymadın
Söyle aşkım, senden uzak
Kaç kere sustum, yine olmadı
içimde ne varsa senden yana kopmadı
“Geçer” dedim kendime, yalan olmadı
Ben içimde yandım… kimse duymadı
Dün gece adını anmadım
"Seni seviyorum" demek isterdim,
bir ömrün bütün cesaretini tek nefese sığdırarak.
Ne eksik, ne fazla...
Yalnızca kalbimin bildiği kadar.
Gülden terazi olmaz,
Gülü seven dikenine katlanır.
Sevenin yarası gül olur,
Gönüle batan diken de hatıra kalır.
Hayat bir bahçeye benzer,
Kimi yerinde gül açar,
Güzel gözlü kadın
Belki dünyanın sonu değildi
Ama sen benim sol yanımdın
Herkes biraz eksik severken
Sen şimdi hangi cümlede saklısın
Ben hâlâ yarım kalmış bir virgülüm
Bir geceyi ikiye bölen sesin
Sus desem… yine sana dönerim
Ne aşk diyebildim sana
Ne çok şeye sustuk zaman içinde
Ne çok şey kaldı yarım ikimizde
Bir ömür geçti farkına varmadan
Sen kaldın içimde, yıllar aradan
Bir ses, bir nefes, bir eski şarkı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!