Artık vakit doldu senden yana,
Beklemek yakışmıyor bana.
Yollar ayrı, umutlar yorgun,
Dönsen bile açılmaz bu kapı sana.
Bir zaman adını dualar bildi,
Sen geciktin… ben çoktan dağıldım
Topladım kendimi, sessizce ayrıldım
Ne büyük sandım seni, ne de vazgeçilmez
Şimdi bakıyorum da… abartmışım seni
Bir ben vardım bekleyen
Güneş de yoruldu dönüp durmaktan...
Her sabah yeniden doğup,
Aynı ufka batmaktan.
Ben ise yoruldum,
Bir gün gelir diye beklemekten.
Güneş de yoruldu dönüp durmaktan...
Her sabah yeniden doğup,
Aynı ufka batmaktan.
Ben ise yoruldum,
Bir gün gelir diye beklemekten.
Susar ya insan bazen,
Adı diline gelince.
Ben de öyle yapıyorum,
Seni düşününce.
Çay soğur...
Zaman geçer...
Ama insan,
sevdiğine sarılamayınca içi hiç ısınmaz.
Ben daha dünyaya alışmamıştım,
adını biliyordu içimde bir yer.
Takvimler benden yaşlı değildi belki
ama bekleyişim,
eski bir şehir kadar kederliydi.
Bir sabah eksik uyandım hayata
Bir yanım gece kaldı, doğmadı sabaha
Aynalar bile yüzümü tanımıyor artık
Gözlerimde sen varsın… ben yokum sanki
Senden sonra ben…
aynı ben değilim artık.
Bir sabah eksik uyandım hayata,
bir yanım gece kaldı,
Bir sabah eksik uyandım hayata
Bir yanım gece kaldı, doğmadı sabaha
Aynalar bile yüzümü tanımıyor artık
Gözlerimde sen varsın… ben yokum sanki




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!