Bir veda bıraktın…
Cümlenin en kırık yerinde…
Bir cümle düştü kalbimin ucuna
Ne başı belli, ne sonu var hâlâ
Gözlerin sustu en çok konuşurken
Eve geldim… kokun üstümde
Ceketimde hâlâ sen varsın
Bir sigara daha yaktım
Sanki karşımda oturursun
Aynaya baktım uzun uzun
Vefanın kapısı çoktan kapalı
Vicdanın üstüne kilit takılı
Kiminin yüreği kinle kaplı
İnsan dediğin bu kadar mı yaralı?
Masada iki bardak, biri hâlâ sıcak
Gitmişsin ama eksilmemişsin odadan
Kapı kapandı, sesin kaldı aralık
Ben hâlâ çıkamadım o son vedadan…
Gitmek zor değil aslında
Artık vakit doldu senden yana,
Beklemek yakışmıyor bana.
Yollar ayrı, umutlar yorgun,
Dönsen bile açılmaz bu kapı sana.
Bir zaman adını dualar bildi,
Sen geciktin… ben çoktan dağıldım
Topladım kendimi, sessizce ayrıldım
Ne büyük sandım seni, ne de vazgeçilmez
Şimdi bakıyorum da… abartmışım seni
Bir ben vardım bekleyen
Güneş de yoruldu dönüp durmaktan...
Her sabah yeniden doğup,
Aynı ufka batmaktan.
Ben ise yoruldum,
Bir gün gelir diye beklemekten.
Güneş de yoruldu dönüp durmaktan...
Her sabah yeniden doğup,
Aynı ufka batmaktan.
Ben ise yoruldum,
Bir gün gelir diye beklemekten.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!