Bilmem sevdanın kitabını,
Adını koyamam duygularımın,
Ben eski bir kalp taşırım içimde,
Herkes gider… ben kalanlardanım.
Ben bilmem aşkı… tarif edemem,
Adımı kalbinden sök at
Bir daha anamazsın
Ben seni unuttum artık
Kapımı Çalamassın
Yolumu çizdim kendime
Biliyor musun...
İnsan bazen birini unutmaya çalışmıyor aslında.
Sadece canı eskisi kadar acısın istemiyor.
Ben de öyle yaptım.
Kapı kapanırken bir şey koptu içimden
Sesin değil… yokluğun kaldı derinde
Bir iz bıraktın, silinmiyor hiçbir yerden
Ne yana dönsem… sen varsın içimde
Bir sıcaklık var sesinin kıyısında
Ama içimde fırtına aynı anda
Sevgi mi bu, yoksa ince bir veda?
Söyle, hangisi saklı bakışında
Sen, Tanrı'nın yazdığı en güzel şiirsin...
Bir mısran gözlerinde saklı,
Bir mısran gülüşünde...
Ben ise ömrüm boyunca
Seni okumaya çalışan bir âşık gibi.
Cennet gözlü güzel kadın,
Bakışlarında sabahın ilk ışığı saklı.
Kirpiklerinde usulca dinlenir akşam,
Gözlerin gönlüme düşen en eski şarkı.
Bir yanım “git” diyor, susturamıyorum
Bir yanım hâlâ sana tutunuyor
Dön desen… koşarım sana
Yandım ama vazgeçemedim asla
Yıllar geçmiş… yüzün aynı
Sadece biraz susmuşsun
Elinde yine o sigara
Benim gibi alışmışsın
Saçlarına düşmüş zaman
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!