Hakan Dağlı 2 Şiirleri - Şair Hakan Dağlı 2

Bilmem sevdanın kitabını,
Adını koyamam duygularımın,
Ben eski bir kalp taşırım içimde,
Herkes gider… ben kalanlardanım.

Ben bilmem aşkı… tarif edemem,

Bilmem sevdanın kitabını,
Adını koyamam duygularımın,
Ben eski bir kalp taşırım içimde,
Herkes gider… ben kalanlardanım.

Ben bilmem aşkı… tarif edemem,

Adımı kalbinden sök at
Bir daha anamazsın
Ben seni unuttum artık
Kapımı Çalamassın

Yolumu çizdim kendime

Biliyor musun...

İnsan bazen birini unutmaya çalışmıyor aslında.
Sadece canı eskisi kadar acısın istemiyor.

Ben de öyle yaptım.

Bir defter var başucumda,
Her sayfası senden kalma.
Gece çöker, kalem ağlar,

Kapı kapanırken bir şey koptu içimden
Sesin değil… yokluğun kaldı derinde
Bir iz bıraktın, silinmiyor hiçbir yerden
Ne yana dönsem… sen varsın içimde

İstanbul'a yağmur yağıyor bu akşam,
Bahar yaprakları ıslak kaldırımlarda.
Bir eski sevdanın izini arıyorum,
Unutulmuş, tenha sokaklarda.

Sokak lambaları titriyor usulca,

Saçlarına düşse de aklar
Gözlerinde hep aynı bahar
İlk günkü gibi bakınca
Kalbim yeniden sana çarpar

Bir ömür değil, bin ömür olsa

Bir sıcaklık var sesinin kıyısında
Ama içimde fırtına aynı anda
Sevgi mi bu, yoksa ince bir veda?
Söyle, hangisi saklı bakışında

Sen, Tanrı'nın yazdığı en güzel şiirsin...
Bir mısran gözlerinde saklı,
Bir mısran gülüşünde...
Ben ise ömrüm boyunca
Seni okumaya çalışan bir âşık gibi.