Ve işin en acısı ne biliyor musun?
Herkes geçti sanıyor…
Gülüyorsun diye iyisin sanıyorlar.
Oysa insan en güzel kahkahasının içinde bile
Bir eksik taşıyor bazen.
Göz göze gelmeden yıllar geçirdik,
İkimiz de başka ömür seçtik.
Sen kimin yanında uyudun bilmem,
Ben her sabah senden eksik uyandım.
Yasemin zamanı geldi
Kokun siner gecelerime
Kalbim kapında bekler
Açılır mı yeniden bilmem
Bir şeyler yaşanıyor
tam ortasında kalıyorsun
ne başı sensin
ne sonu
Tutunuyorsun bazen
Yıllar geçti,
Takvimler unuttu bizi.
Ama ben hâlâ,
Sana çıkan bir yol gibi,
Bekliyorum yokluğunu.
Sildim seni… ama olmadı
Kalbim bana hiç sormadı
Ne sen döndün… ne ben unuttum
Bu aşk bizi bıraktı yorgun
Adını sildim… izi kaldı
Zaman her şeyi iyileştirmiyor sevgilim…
Sadece eksik yaşamayı öğretiyor insana.
Bir gülüşü unutmadan devam etmeyi,
Gece olunca içten içe susmayı…
Bazı yaralar kapanmıyor mesela,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!