Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

deniz kıyısında bir aş evinde
iftar açtığımız sır alevinde
mutlan umutlan hatta sevin de
hayalimiz düşlerimiz sen ve ben

alaca karanlık deminde çaylar

akşamların vakitsiz,yüzün geceye dönük
yad dağların ardında,sabaha yar gibisin...
tebessümün yapmacık,yorgun gözlerin sönük
doğru saydığın yalan,yalan sandığın doğru
kendi ateşinde kül,külünde har gibisin..

hani demiştim ya bir gün olurda
hani demiştimya çocuk kal diye
hani demiştim ya ara bir sor da
hani demiştimya yanakların al diye....
hani demiştimya unutmak olmaz
hani demiştimya sevgi bir temraz

Söz ola beri gele
Sende beri gel usta
Dediğin o mesele,
Sahi ne mesel usta..

Girmem nakıs yarışa,

Dağlar onun o dağların oğluydu
gecesi gündüzü devleti için
adını duyanlar hasisce duydu
yolculuğu vardı daveti için

bugün yola çıkma etme halil bey..

Hallenir seni düşünürüm;
öylece bir masal başlar...
öylesine rahat öylesine hürüm
ki zaman bile sanki yavaşlar...
sessizce güneş doğar aniden,
gülümser papatyalar...ve sen

Güz Sancısı...
yar dudağı benzeri bir yaprağın
çimenler üstünde ahını duydum
bunu hissetmeyen nice pampağın
sevgi vadisinde vuslat suyuydum...
bön, hoyrat ve nadan cümle lalağın

Göklerde süzülen ey koca kartal
Çalağan kuşundan haberin var mı?
Ebrehe1 üstüne kanat çal derhal,
Ebabil taşından haberin var mı?

Leyleğin laklakla ömrü geçer de,

"İnanma diyorlar kime sordumsa
Sarıkamış diye ananlar varmış...
Su çekilir, geri kalanı kumsa
O kumu, topraktan sananlar varmış...

Hakta kutsal hukukta; Vicdan da bir mahkeme
Hak yenince yoklukta, Hakkı helal et deme....

Gerçi ısbatı vücut, Senin imzan olmuştu
Bu hakkı deme unut... Haksız cezan olmuştu