Gürsoy Solmaz Şiirleri - Şair Gürsoy Solmaz

Istanbul 29 Mayıs..
Tarih senle mahşere bakacak kadar bihtir..
Zaman sende aşama bunu yapan Fatihtir...
yedi asır bir koca senle yattı İstanbul...
Yedi kocalı şehir yine de kalmadın dul
Tarih şans verir ama daima da nakıstır

bilesin ki sen orada, burada da ben olsam
içimdeki kıpraşan, duygularım seninle.....
istiyorum seninle,aşkın,sevginle dolsam,
İstiyorum yalan yok, ben ki varım seninle..

senin yüreğin benle, belli ki dolup taşan

Tutmak ellerinden bakmak gözüne,
Sarılmak beline sen ister misin?
Sevgi ışığıyla akmak gözüne,
Sevgilin olayım ben, ister misin?

İçindeki çocuğu,
bırakma büyümesin…
Alsın versin soluğu,
Büyüyüp yürümesin…

Tatlı, şirin, afacan

Mutluyum kendimce, şükürler buna
Artık seviliyor; sayılıyorum…
Yârin yüreğine, gönül yurduna,
Serpilip, saçılıp, yayılıyorum…

Mekânca bu kadar olsak da ırak,

bir ustanın elinde murçun verdiği şekil
taşlarda anlam olur ve o anlam sessiz dil
o sebeple sanatta sonsuz sevgili vardır
taş diyerek geçme sen taşların dili vardır..
***

Dal uçları tomurcuk yeni açmada henüz
Mavi sular dalgalı,pek romantik görseniz

Çiçekler raks ederken sanki dünden sevdalı
Çeşit çeşit kuş sesi türkü dinler her çalı

Elini kafana koy iç geçirmeden düşün
Faydası kendine yok sana ne ki düşmüşün
Boşuna göz gezdirme bulamazsın beni
Dedin ya ki git artık yanıma gelme bir gün

Uzaklara atma sen, yine sevdiğin benim,

ihlassız davranış sahte süsenler
duyunca gözlerim dolacak size...
Sarıkamış diye ahkam kesenler..
katmerli sözlerim olacak size...

şurda burda sükse ile dolaşır

artık dağlardan aşağı
erir karlar yavaş yavaş
gönlümdeki sevda bağı
yine barlar yavaş yavaş...

gönüller gönüle yatık,