GÜLÜŞÜNÜN MEVSİMİ
Sen gülünce çözülür kış içimde,
Kuru dallar yeniden çiçeklenir.
Bir turna geçer gönül göğümden,
Kanadından bahar iner yüreğime.
Gözlerinin kıyısında gün ağar,
Işık düşer suskun odalara.
Rüzgâr saçlarında yolunu bulur,
Akşam gül kokusuna bürünür.
Sen gülünce diner gönül sızım,
Hasret yüreğimden usulca çekilir.
Bir türkü yükselir gönül telimden,
Keder susar gecenin koynunda.
Ömrümün kırağı tutmuş yerinde,
Gülüşün bahar olur gönlüme.
Ben baharı başka yerde ararken,
Senin mevsimin büyür yüreğimde.
YÜCEL ÖZKÜ
19 Kasım 2026/18:56
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 19:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!