Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Unutmuştum seni ben
Yine geri mi geldin.
Ağlamadım hanidir
Dolmuşum nerden bildin.

Yalnızlık bana inat

Vefanın yükü ağır mı geldi...
Günleri çıkardın ışığından
S/özünü buruşturdun...
Ç/aldıklarını da

Bencilliğin oyun bozucu...

Kolay değildir kendine gitmek
Yüreğin ıslık çalacakken
Aldım verdim hesabıyla gazel dinlemek
Yaptım ettine borçlanırsın sonra
Kaç kez çarpılır kapılar
Kaç kez sözlere söz alınsa da Gidemezsin

Bir gariplik var uçan kuşta,
esen rüzgar, düşünen insan,
koşan zamanlarda

Bir gariplik var kavga, barışta
gülen, ağlayan, okuyan, yazan,

kim vurduya gidiyor dilekler
göz kamaştıran ışıklara saklanıyor çirkinlikler ki,
vicdanlar sussun, konuşmasın.
namlu ucuna sürülsün adsız şüpheler.
sebep; nizama uymadığına dair!
kim ki şahittir gördüğüne

Cümlemin başındasın seni her özlediğimde
Senden her ayrılışımda arkası yarına düşüyorum
Sevincine yeşerir, öfkene solar yüreklerin
Acının kaşla göz arası belki sonuçlarısın
Yeniler eskiyi arayan pişman zamanlarında

Ve Düşün ki

Kalanların hasret şarkısındadır
unutulmanın buruk acısı
Unutulmak ki korkusudur sevmenin
anlatır yalnızlığa düşüşü

Adımları soluksuz
Nefesi dermana tutunmuş
Gençlik arasa da elleri
Gel demiyor gururu bakışlarıma
Görme diyor muhtaçlığımı
Koşarak inip çıkarken biliyor muydu ki

Özlemin limansız gemileri
Fırtınalara tutuldu
Vurdu yakasız uykularıma
Açılmıyor gecenin düğmeleri
Çığlıklarımı seyrettirdi
Yalnız odaların hayal görüntülerinde

Senli yaşanmayan saatler
yüzüme dost
neşeme düşman
kırık bir kalp
ve susmayan
o şarkı