Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Gitmeden dönüşümdür sana bitmeyen yollar
Mahsun gecelerin efkâr şarabını içmişim
Sen yalnızlığıma şahit gözyaşlarımın aynası
Ruhumun huzurunda mahuru özlemişim

Issızlığı düşlüyorum kalabalıklığımda
Elini uzatsan tutamazsın ki
Sesimdeki sesin yürekli olmadı hiç
Elvedalarımı hiç göremedin
Çözemedim kör düğümlerini

Padişah tahtını kaptırmak olmaz
O yüzden her şerri mübah sayarsın
Kırdığın cevize hesap sorulmaz
Günahın arttıkça dine kayarsın

giden günün ardından
gelen hüzündü
yalnızlığıma.
yoksun..
kokunu bıraktığın
odalarımda.

neşe oldum kederlere derildim
yağmur oldum güneşlere serildim
her yanışta sevgilere dirildim
anladım ki derde deva yok imiş

aşk körüyüm ümitlerin narıyım

Yorgunum deyip de kaçma hayattan
Beden yorulsa da gönlünü yorma İnan, her yokuşun bir inişi var
Yeter ki yolunu bilmeze sorma

Soldurma gülünü baharda kalsın
Başladığın işi yarım bırakma

Yorgunum deyip de kaçma hayattan
Beden yorulsa da gönlünü yorma
İnan, her yokuşun bir inişi var
Yeter ki yolunu bilmeze sorma

Soldurma gülünü baharda kalsın

Karanlığın yalnızlığında konuştuk seninle
Kahkahaların çınladığı yerlerde konuştuk
Anlattıklarımı azaltırdın neşesi azsa
Uykularımın dikenli yastığıydın çoğu kez
Vicdanım yüreklendirdiğince senin olurdu.

Biraz heyecan
Biraz cesaret
Biraz da korku
Yirmi yaşım

Savaşçı

boğaza dizildi mi ki lokmalar
tok karınların sofrasına düşünce
yırtık ayakkabılar
bir ananın kirlenmemiş çığlıkları
yürek dağlarken
sorgulandı mı ki