Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Kazma ucunda ateş
Ve terim
Kömür kokusu
Gırtlağımda tanırım
Işıltısı büyü, sesi ışıltı
Ekmeğime düğüm atmışlar

geceden kalma uykusuzluğumla
eskileri karıştırmak geldi aklıma
bir iki derken,
bir fotoğraf çıktı karşıma
solmuşluğun kenarından
gülümseyen bir ben

hep istedi muradım
en güzeli,iyiyi
unuttu isyanlarda
kader,denilen şeyi

2012-Ağustos

yeşilin cömertini grilere kattınız!
siyah mil çektiniz maviliklere
okşayarak oydunuz en sert olmazlarımızı.
uyanmasın diye sabahı,
gecenin körlüğüne alıştırdınız.
kendinize yonttunuz payın haksızlığını.

Gel!
Ey rüyalarımın hayra yorulanı
Gel!
Gündoğumlarımın mevsimlerine

Güneşin

Akasyalar açarken gelecektin unuttun
Kulakların çınlarken anacaktın unuttun
Bekle beni diyerek geçip gitti seneler
Hasretine yanarken saracaktın unuttun

Yıl 2025, dünya bir garip hane
Savaşı kriziyle karmaşa her bir yerde
Şeytana uymayana yaşam bir hapishane
Gerçekliği kaybolmuş gizlisi makbulane

Uyan artık ey dostum bu neyin paylaşımı

İlk doğuşum,
Bir çocuğun ağzından çıkan süt kokulu nefesti.
Rüzgârla aynı dili konuşurdum,
Taşlara yüz çizdim, bulutlara isim verdim.
Her şey bana aitti,

​Takvimler koşuyor,
Akıp gidiyor zaman hiç durmadan.

Üçüncü kahvem de bitti, henüz saat erken.

Yakınlara düşer acı
Uzaklar buğuludur
Sen ağlarken güler biri
Sen gülerken ağlıyordur
Acıkıncaya kadar acının yası
Zaman uykuya yenik düşer