Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Özgürlüktü senli kavgaların bitmesi
Yıllar geçti biz olamadığımızın üstünden
Nefretimiz unutmaya
Aşkımız hatırlanmaya yetmedi

Sevmediğince sevilmek istedin hep

Gece köründe kapını açıp
Senden habersiz seni ararım
Soluk resmine selâm bırakıp
Geçen yılların nerde sorarım.

Gözlerimde yaş gönlümde hüzün

Boşa geçti yıllar ağlama gözüm
Yalnız akşamlarım sensiz değildir
Aşkı bilmeyene geçer mi sözüm
İçli şarkılarım sensiz değildir

sen yaşamın anlamı; emeğin zor sevinci
sislerinde kalsa da bakışlar kışlarınca
ışır karanlığında yıldız yıldız erinci
yarini özler gibi sevilirsen huyunca

sen sevdanın gururu; boyun eymek ezadır

Zonguldak, sen adından öte aziz bir şehirsin
Alın teri kavgasında cesaret örneğisin
Kömürün siyahı, madencinin alnında mertlik
Ocaklarının ışığı, evlere umut, şenlik

Limanından uğurlanmış nice ayrılıklar var

Serzenişe Uğradım Biraz

ne kadar büyütülüyor küçük hesaplar
denklemi tutmayan artıları eksiksiz

günah mı, sevap mı hayatımızı mevsimlere bölen

Her gün ölüp ölüp dirilmeyi
madencide gör

Beklemeyi de
yol gözleyenlerinden

O Günler takvimde soluyor şimdi
Geriye gelmiyor gittin gideli
Gözümde izleri duruyor şimdi
Sevdamız ufukta bir deniz yeli

Nakarat:

Kuru çalıyı yeşertir...
Batan dikeni gül eyler sevgi

İki kere iki dörttür bilir
Siler gönlün yanlış hesaplarını

Gonca güle kar
Akan suya set çektiniz
Meltemi unutturdunuz rüzgarlara
Maviyi renginden ettiniz

Yalana alıştırdınız yeşili