Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Seviyorum
Nefsimi
Nefesimi
Toprağı şımartan güneşi
Okşayan rüzgârı

Gecenin bir yarısında yola çıkan şiir
Bildiği yere gider
Gözyaşına da çıkar
Beddua
Duaya da
Çıkar yolu

Seviyorum
Nefsimi
Nefesimi
Toprağı şımartan güneşi
Okşayan rüzgarı
Resimlik bulutu

Cam kırıkları gibi içimde kaldı özlem
Aklıma düştüğünde unutmak zorlu çilem
Umudum sanki kuştu diyara uçup gitti
Kanatları kırılmış mecali çoktan bitti
Büyüyen yalnızlığın nefesleri ensemde

her yağmurda gönlü hüzne veririm
damlalarda kurduğum düş, rüyamsın
alın yazım seni yazar bilirim
sevsin diye gece gündüz duamsın

gururunu taşa çalsan çatlatır

Seyreyledim seni dün
Mendirekten

Sağ yanımda ontemmuz
Sol yanımda fener

Bin bir türlü ölüm düşündüm şerrin ömrüne
Geldiği yere dönemese dedim
Oturduğu yerden kalkamasa dedim
Dedim de dedim…
Sabrım taşmıştı
İnancım yıkılmıştı

Azalarak çoğaldım umudun bahçesinde
Gülmeyen sabahları akşamlara sakladım
Benzemedi hiç bana bendeki arka yüzün
İnandı doğrularım kandıran yalanına

Ansızın düşmüştüm sensizliğine

**Sevincim****

Hiç habersiz kapattın kapını
Her daraldığımda sana koşuyordum oysa
Gülüşüne içim dökülüyor
söylenmemiş sözlerinle hafifliyordum

Ah! benim gecekondu yalnızlığım
Hangi mahalleden kovuldun da düştün buralara
Buralar sana göre değil!
Bakma öyle virane göründüğüne
İçindeki nefesler sevginin yerlisidir
Sımsıkı sarılırlar da yalnızlığına