Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

yalnız bir askerdir o siperlerde
yazda kışı yaşasa da üşümez!
erkek olduğunun gereğinde
ölmeli mi, öldürmeli mi düşünmez!

bildiğini okur ezberlediği sözlerle

Mavinin yeşiliyle kucaklaşır Zonguldak
Limanın kollarıyla uzanıyor gönüle
Karası gizlidedir bakışı gözden uzak
Cefakâr işçisine emek ışıyan jale

Tabloyu kıskandıran buğulu yedi tepe

Karadeniz'in hırçın dalgalı kıyısıyla
Bir şehir ki iki kat maden ocaklarıyla
Derinliğinde saklı karaelmasın sesi
Kömürüyle var olur emekçinin nefesi

adımlarındayım sahillerinin
her taşın altından çocukluğum çıkar
yıllar değiştirse de izlerini
seni seven yüreğim
ilk göz ağrısıyla bakar.

Zonguldak karası değmiş ruhunun aynasına
Elleriyle duyurmuş kadınlığın sessiz çığlıklarını
Yalnızlığını,dile getirdiği taşlara söyletmiş
Nehir saçlarıyla örmüş inadın renklerini.
En sinsi kandırılmalara kanmış gibi,
Peşinden gitmiş kendi kendinin.

Biz seninle yürüdük mü hiç
Bir orman kalabalıklığında el salladık mı gökyüzüne beraberce
Efkâr çayları demledik mi sevginin ateş sıcaklığında
Dalga seslerine özlem şarkılarımızı katıp ağlaştık mı
Anılara bayram ettirdik mi kapı önlerinde gönlümüzce

iz bırakma derdindeyiz zamanla
yaşamak istemediğimiz yaşanmışlıklar var
kurulan hikayeleri dinlemiyoruz artık
inişlere salıyoruz gönül yorgunluklarını
sol kulağı sağ elle kaşımaktan yollar uzuyor
umursamazlık görmemeye alışmasın diye

Bir gülüşle kurulur yıktığın.
İnsan, bulacağı değeri kendi seçer.
Düşmanın, vurulacağın yeri bilmezken dostun, tam on ikiden vurur.
Sen susarsan kader konuşur.
Yalnızlık, kalabalık içinde de yaşar; kurtulmaya çalışma; onunla yaşamayı öğren.
Düşünce değil, düşündükçe canın acıyorsa; acılarını sev.

Hiç şikayet etmeyeceğim bu kez
Gündüzünden kaçan gecelerinin
göz kamaştıran ışıklarına da kanmayacağım
Tanıyamaz olduğum yüzünü de özlemiyorum artık

Zonguldaklıyız
Olmaz bizde yalan.
Nerde olursak olalım,
Gurbet olur bize;
Uzağında her şey talan
Luzumsuz konuşmayız