Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Adımları soluksuz
Nefesi dermana tutunmuş
Gençlik arasa da elleri
Gel demiyor gururu bakışlarıma
Görme diyor muhtaçlığımı
Koşarak inip çıkarken biliyor muydu ki

Özlemin limansız gemileri
Fırtınalara tutuldu
Vurdu yakasız uykularıma
Açılmıyor gecenin düğmeleri
Çığlıklarımı seyrettirdi
Yalnız odaların hayal görüntülerinde

Senli yaşanmayan saatler
yüzüme dost
neşeme düşman
kırık bir kalp
ve susmayan
o şarkı

Yas ertesi
donuyor gülüşlerim cam arkalarında
Derinliklerin öfkesini büyütüyor
kalpsiz nutuk ustaları

Olan param elma şekeri sevmiyor artık
İsteyen çocuk olmadıydım zaten
Hiç yoktan sevdimdi gofreti kader kısmette
Özgür sokakların özgür oyunları da anılara kaldı

Yaşadıkça;
Çok sular geçer köprülerin altından
Çok kilimler dokunur.
Ve yutulur büyük lokmalar;
Büyük konuşmalara inat.
Nefesle başlar, nefesle biter keder

Dün gibi geçip gider zaman
Yürüdüğün yollar
Geçtiğin köprüler aynı olsa da
Aynı değildir attığın adımlar.

yaşamak
başarıdır, yenilgiyi kabullenmek gibi
gönülden alıyorum nefeslerini
bazen yorgun, bazan doludizgin
bazen de yas, saatleri geçmeyen
oldukça güçlüyüm dayanmaktan yana

Şimdi gitme zamanı
İsimsiz yollarından
selamsız yalnızlığa selam vermeye
Kırık kalbimin dikiş tutmayan yeminlerini
yenilemeye

Yaşam, bir hikayedir sonunu bilemediğimiz. Bilsek de, göremediğimiz bu sonu ne erteleyebilir, ne de değiştirebiliriz. Öyleyse iyi okuyalım onu; umutla, sabırla, akıl ve vicdanla; sevenler, inananlar bizden yana yanılmasınlar.
“Göründüğü gibi değilmiş meğer” dediğiniz çok olmuştur elbet. Olayın içine girdikçe görürsünüz; üzülür, hayal kırıklığı yaşarsınız. Dersiniz ki, bu kadar sevme, inanma, güvenme… Ben de diyorum ki, kim ne yaparsa kendine yapar; iyiliği de, kötülüğü de, hesap kitabı da kendine döner kalbindekini ektiğince. Olan sizin umutlarınıza, beslediğiniz sevginize olur o başka…Ağzıyla kuş tutsa da gözünüzde yoktur artık. O kazanırken siz onun kaybettiklerine eklenseniz de önemli değildir. Hatta farkına bile varmaz bunun. Kazanmak yeter ona.Ta ki bir şans daha istediğinde kaybedeceğini anlayana kadar. O gün, su gibi akar gelir.
Göründüğü gibi olmamak, kazanmanın yolunda her şey mubah sayıldığından mı ki. Oysa mızrak çuvala sığmaz; bir gün mutlaka delinir. Görünür, doğru sandığın yanlışlar ve eninde sonunda ortaya döker açığını gözleyenler, ya da işine öyle gelenler tarafından. Cevap veremezsin. Versen, daha da delinir çuval. Bilirsin.
Ne ah almalı, ne de yalan söylemeli yaşamın hikayesini okurken; sonu ancak o zaman güzel biter belki.