Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

akşam hüzne sarılır
hüzün yaşlı gözlere...
görünenin ötesinde
bir şehir belirir ansızın
ışıklarında umut
karanlığında yıldızlar çoğalır.

Senle olmuş canlara özletirsin kendini
Çekilen halaylarda davullu zurnalarda
Hele güllü bahçeler dikensiz avlularda
Hiç çıkmıyor akıldan çağırırsın gideni

Temmuza yakalanmıştı doğduğum gün
Ontemmuz’un aydınlık yüzüne açılmıştı gözlerim
yedi yaşımda fark ediyorum
ihtilal karanlığında komşu kapıları açık..
sevgilerin en güzeli bahçe gölgelerinde
selamların karşılığı bereketli…

Son cigara dumanı nefes darlığına koşarken
Kafes ardında inmeyi bekler türküler
‘Bu da gelir, bu da geçer ağlama’’
Ezberdeki dualar dile düşmemiştir henüz
Ecelle dalga geçilmede belli ki
Gülen gözlerle korku atlatmaca

Anam
Kastamonu
Babam
Çankırı' dan
Nijeryalı damadım
Trabzonlu gelinim var

Fırtınalı bir denizim,
Haksızlığın taşlarında köpüren.
Kör adaletin terazisini kırıp
Suskun kalabalıkların sesiyle yükselen.

Yıl bin dokuz yüz altmış
Mayısın yirmi yedisi
Işıkların karartıldığı
Fısıltıların saklandığı
Sokak oyunlarımızın yaşanmadığı gündü
O gün, kılıçlar çekilmiş tanklar yürüyordu

Yıl bin dokuz yüz altmış
Mayısın yirmi yedisi
Işıkların karartıldığı
Fısıltıların saklandığı
Sokak oyunlarımızın yaşanmadığı gündü
O gün, kılıçlar çekilmiş tanklar yürüyordu

Komşu bahçelerinin dallarında
Büyümemiş hallerimi düşledim
Korkularımın seslerinden
Kaçarken düştüm…
Vazgeçtim

Sakındığın göze çöp batar
Burnunun dibinde biter istemediğin
Hiddet; olmayan düşmana gösteriş
Sessizdir ısıracak köpek.

Sözünü yiyerek büyür çaresizlik