Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

düşersin yola dersin, ''bi gidem..
gidem de şu şehri bir özlesem''
gittim ve özledim.
hatta dedim ki;
isini,sisini bile torbaya koyup
gittiğim yere ben'le götürsem.

yıl bin dokuz yüz elli üç
Temmuz yirmi ikide
açmışım gözlerimi
amele birliğinde.

üçüncü çocuk

Şarkımız çalıyorken beni anıyor musun
Mazinin izlerine dalıp gidiyor musun
Aşk dolu mektupların hâlâ saklı içimde
Bitmeyen ayrılığa yanıp ağlıyor musun
Mazinin izlerine dalıp gidiyor musun

Uzaklığın kar etmiyor,
yakınlığından ayrı kalmaya
Kar ister küllerinden tutuşan yangınlarım.
Baharlarım yağmur olmanı bekliyor.
Bu vazgeçişlerin de yetmiyor inan;
yokluğunu avutan mektupların hala okunurken .

gelme
gel dediğimi duymadığın günlerin inadına
burcu burcu kokarken akasyalı mahalleler
sen goblen perdeli evlerin büyüsüne kapıldın
yanlışlığın sırtına o kadar ağır gelmişsin ki
gelip yufka yüreğimin kapısına yığıldın..

Bizim şarkı çalıyorken kulakların çınlıyor mu
Anıların izlerinde gözün dalıp gidiyor mu
Bu bitmeyen ayrılığın çilesinde soldu güller
Sitem dolu mektuplarım sende hâlâ duruyor mu
Anıların izlerinde gözün dalıp gidiyor mu

Kopan her takvim yaprağında
Yağan her yağmur damlasında
Ve çırpınan her martı kanadında
Hatırlanırken sen
Seni ben nasıl unutabilirim?
Oysa kaç kez indirdim resmini duvardan

Biz Sevgiyiz

Gönülden gönüle yar oluruz
Sararız kanayan her yarayı, şifa oluruz
Kesedursun yolumuzu korkular
Çiçek çiçek açar

Özlenen bir şehir vardı, dumanla kaplı
Ardımdaki yüzünün, son yansıması gibi.
Yorulmuştu artık koşturduğum yalanlar
Avuçlarımda bir tek külün tadı kaldı.

Tutunduğum o son dalım da kırılmış

Boş değiliz birader
Bu kalp her an her yerde
Bir sevdaya düşer de
Sabah kalır gecede