Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Boşuna bekleyip yoluma çıkma
Affetmem zor seni adımı anma
Can yakan sözlerin hâlâ aklımda
Pişmanım deyip de ah! gönlüm alma

hecesi uykusuzken yazılır şiir

dilsiz seslere tutunur gece
kendi kendiyle konuşur suskunluğu
sobelenmeyi bekler saklıdaki hüzün
kirpiklerine yağmurunu salar.

Annemin gülüşlerinde gördüm keder gizlemeyi
Yoklukta var olmanın kadınlık hünerini
Ateşe su,öfkeye duvar olmayı...

Annemin susmalarında duydum isyan çığlıklarını
O susuşlar ki yürek çatlatan...

kadın öfkeliydi
adımlarını koşturuyordu
sesini duyurmak istediğinin peşinden
''dur''dedi o'na
''bekle''dedi sonra
'' bırakıp gidiyor musun? ''

Anılar mekanı Kapuz...
Uzaklığına dalan gözleri ufkuna kilitlerken,
Şarkılar söyletir dalgalarına
Bakmasan da
Duymasan da
Derinliğine kaptırır yüreğini

saklama gözlerini yüzünün arkasına
sobelenecek sanma baharsızken yılların
yakalansan da tutmaz kaçak bakışlarını
beklemez gel dediğin o ağacın altında
bugünü görmeliydin unutmayı düşlerken
kırıp döktüğün kalbin acısı dinmedi ki

Gönül ne saz ne sözü, şarkısını arıyor
Gönül ne kül ne közü, yangınını arıyor

Ne canansız can ile, hayatım abad olur
Ne aşksız ömrüme, vuslatı vaad olur

Uzak seyrine alışmak mecbur
Yakınlığında kanıyor güller...
Karşılıksız bakışlarında
kalbi kırık sevdayız
Parmak ucundan silindikçe resimlerin,
masal oluyor hikayelerimiz

Üşüyen umudumun esmiyor meltemleri
Yüreğimin sesiyle çağırdım bilmiyorsun
Gittiğin günden beri gözlerim beklemede
Hoş geldinim demeden elveda mı diyorsun

Gülmek bu kadar kolayken
Esirgeme kendinden
Dün
Başka gündü
Bugün
Başka gün