Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

Gidişinin ardında sükût-ı leyâl vardı
Ellerin ellerimde ahdim demene kandı
Nigâhıma yükledin çekilmez hüzünleri
Şimdi uzaklığında selâmların seferi

Harcadığın bizimdir çaldığın devlet malı
Varlığının nedeni göz boyama zaferi
Bugününün niyeti geçmişten sabıkalı
Tekrarlanan sözlerin yalanların eseri

Kim kötülük ederse ayağına dolanır

Akşamın rengine düşerken güneş...
Özlemin yüzüne rengini astım
Öpüp kokladığım kavuşmaya eş
Maziye açılmış güller yolladım

Şarkımı söyledim sustu dalgalar

Akşam oldum efkâra
Efkârın dağlarına
Daha da dedi
Şarkımı verdim
Rengimi verdim

Son nefesmiş gibi iç çeker hayat
Öfkesinde ağlar kırılan kalbin
Şeytanın sevinci pusar gönlüne
Pişman olma diyen aşk hatırlanır

Yarının umudu kalır geceye

Gider...gelir ayrılık
Yollar yakın...yollar uzak...
Yaprak dökümü kaldırımlarda
Islak güneşle sevişiyor
Varsın olsun hayâli
Varsın beklesin zamanda aşk

gidip gidip gelmelerde bulundu kaybolanlar
affetmenin zorluğunda öğrenildi kolaylıklar

yaşam, kendi kitabını yazadururken
yaşanmayanlar özlendi okunmayanlarda
kendini ne çok unutmuş olduğunu anladı;

ANLADIM

Dün gece gözlerim asılıydı pencerende
Işığında takılı kaldı tutamadığım yaşlar
Kahkahalar unutturmuş bende bıraktığın kederini
Gülüşlerimi alıp gitmişsin..

Anlamıyorsun

Buz kesiyor umut yelleri
Bulutlarda meltemlerim
Hoş geldinim yürek kapılarında
Aradığım ne, bilmiyorsun

1-Aradığım sen,sen miydin acep
Bulduğum sen tanımıyor beni

2-Verdiğin selam borçlu çıktıkça
Gölgesiz yürümeye başlarsın