Gülden Işık Şiirleri - Şair Gülden Işık

ey gönlümce yüzünü güldüremediğim ömrüm
benden habersiz geçip gitmelerin ömür törpüm
günleri ayların nasibini çaldı
ağıt oldu yılların dilinde zaman

çağırmadığımda geleceksin gittiğim zaman
yanlış anladığınla kalacak geçen yılların
bir şarkı söylemediklerine ses olur belki
içinde çözülür pişmanlığı hatıraların

unutulmayı istediğimden unuttum seni

adında kalan sevinçlerin
burukluğunda yaşanıyor günler
kilitleri paslı evlerin kapıları kapalı
özlemin çöreklendiği kabullenişle
anılarını yaşar olduk geleceksizliğin

Fidandılar aynı bahçede
Aynı candan, aynı yürek, aynı nefesle
Şimdi ayrı eser oldu rüzgarları
Bağlar koptu, dağıldı düşleri
Ne güzeldi eski günler, karşılıksız sevmeler

Bir bayram daha geldi
Takvimde yeri belli, kırmızı
Tatil günleri de kırmızı…
İçimdeki yeriyse bir boşluk, siyah sızısı
Neşesi uzağımda…

Düştü..

Din tacirlerinin tezgahında iman

son durağa az kalsa da, bekle…
bitmedi ki sildiklerin
topladıklarınsa hep eksik
öfkem dağlardan inmeli
hasretim çiçeklenmeli
sönmeli yaktığın umutlar ki,

Köyüme her gidişte
genişledi içim
Dar nefesim sevincime sığmadı
Dönen yollarında hasret şarkısıyla
kısaldı zamanlarım
Delirmiş yeşilliklerde

Çok mu değiştin ne!
Eskisi gibi değilsin artık!
Gözlerin iki yabancı
Dudakların iki dargın
Bakışların başka diyarlarda
Çağıran sesin öyle uzak.

Ömrümün dikişleri sökülmüş.
Zamanın kararmış aynasından sarkan hayallerim,
Ne zamandır unuttuğum hüzün,
Bir yankı buluyor şimdi,
Dönüyor eski hallerine.
Yıkılırken umudum ve dermansız adımlarım,