Bin yaprak savrulsa ömrümüze hüzün dağlarda serseri bir iklimsiz çiçektir.
En yüksektir, en sarp köşelerin bilinmezi.
Gözyaşı, kendinden bir iklim, içimizde ki yaprakları yaşatmak için.
Bin yaprak titrer özümüzde, ömrümüz yinede ömürlerine denk.
Belki sonsuz bilinmez, belki bir resim yürekten gül'ebilmek için.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta