Bu göz göze
gelişlerimizin
bir anlamı olmalı çocuk…
çocuk,
Bu kaçıncı bakış,
Bu kaçıncı kaçış
gözlerinin bendeki?..
Bu kaçıncı devir,
gözdaşlık ediyorsun…
Çok zamandır
tanıdık geliyorsun çocuk;
sanki gözlerin,
belleğimin henüz açılmamış
bir nüshasında,
benden önce atılmış
bir imzayla kayıtlı…
Tıpkı
çocukluğumun
göz pınarlarında
birikmiş o tuzlu kayıtlar gibi…
Yağıyorlarken üzerime, çocuk,
Sen,
ben,
yağmur damlaları…
Herkes,
kendi varlığından düşürülmüş
bir zamir;
her şey,
karşılığını bulamamış
bir soru.
Ve
hepimiz,
henüz sözlüğe alınmamış
bir başlangıcın
ilk hecesini taşıyoruz;
henüz kimsenin
birbirine söyleyemediği
o sözü
içimizde telaffuz ediyoruz çocuk!..
Ali TAŞKALE ✍
Tunceli — 06.11.2023
Kayıt Tarihi : 14.10.2026 13:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!