Bende Başlayan Sen Şiiri - Ali Taşkale

Birdenbire
kendimi sende buluyorum;
sanki ben,
varlığımın imzasını
senin el yazına bırakmışım…

Aklıma düşüyorsun,
gecenin en olmaz yerinde,
sabahın henüz
adını koymadığı alacakaranlığında…

Tenin karışmış tenime;
bedenim,
sana ait bir heceyi
kendi dilinde söylüyor…

Sen kokuyorum…

İçimdeki bütün itirazlar
çekiliyor kendi kabuğuna;
dünya,
bir anlığına,
birlikte var olmanın
henüz sözlüğe girmemiş
biçimlerini öğreniyor…

Bahar gelmiş şehrimize;
ben hangi yöne dönsem
gördüğüm her yerde sen varsın…

Sanki bakışın,
bende yıllardır yanlış yazılmış
bir cümlenin
anlamını değiştiriyor…

Gözlerinden bakıyorum kendime,
gözlerinde
henüz tanışmadığım biriyle
karşılaşıyorum…

Sen oluyorum…

Ne güzel,
varlığımın her ayrıntısı
senin gözlerinde değişirken,
dünyanın hâlâ yaşanılabilir olduğunu
gözlerinden öğreniyorum…

Sanki seninle
kendime dair bütün hükümler
yeniden okunuyor;
ve ben,
ilk kez,
kendi varlığımın tanığı oluyorum…

Sen kokuyorum…

Ali Taşkale
14 Ekim 2026 — 12.40