Çaresizlik esiyor...
Kasırganın ortasında,
Benligimi,
Bedenimi ele geçiriyor.
Suskunum...
Yanıbaşında,
Sessiz,
Çığlık çığlığa.
Dökebilsem içimi,
Dökebilsem yüreğimi.
Dökmesem,
Binbir türlü.
Sorular...
Soruyorlar,
Anlayacak mı?
Yargısız asacak mı?
Severken...
Ölmek,
Ölümün eşiginde kalmak...
Bu olmalı.
02.04.1999-İstanbul
Mehmet KalayKayıt Tarihi : 1.09.2004 19:34:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!