Gönül Ayazı Şiiri - Adem Narı Mısra

GÖNÜL AYAZI
​Baharı beklerken kaybettim yazı,
Sineye saplandı feleğin sızı.
Kör bıçak misali kesti avazı,
Tam ortadan kırdı gönül ayazı.
༺❖༻
Bir zaman bağımda açardı güller,
Sevda türküsünü söylerdi diller.
Ne çabuk soğudu o sıcak eller,
Baharımı çaldı gönül ayazı.
༺❖༻
Sığınacak bir yer aradım durdum,
En derin sevdaya gönlümü vurdum.
Bir ömür sürecek hayaller kurdum,
Işığımı söndürdü gönül ayazı.
༺❖༻
Sıcak bir tebessüm aradım dünden,
Deli yel eksilmez dört bir yönümden.
Ruhum buz kesildi kendi içimden,
İliğime işledi gönül ayazı.
༺❖༻
Yar oldu göğsümde çınarın özü,
Sarmadı yaramı elin bir sözü.
Hâlâ gözlerimde o güzel yüzü,
Kökümden sarstı beni gönül ayazı.
༺❖༻
Ne bir haber gelir ne bir tatlı ses,
Buz tuttu göğsümde aldığım nefes.
Dünya dar geliyor, dört yanım kafes,
Dermanımı tüketti gönül ayazı.
༺❖༻
Son durağa geldi kurduğum kervan,
Dizimde takat yok, yüreğim viran.
Ezelden yazılmış sanki bu ferman,
Can özüme vurdu gönül ayazı.
​Adem Nar-ı Mısra