Aklım Almıyor Şiiri - Adem Narı Mısra

Gözümün nuruyla besledim bağı,
Eritip tükettin bendeki dağı.
Böyle mi kopartır insan o bağı?
Bu nasıl sevmektir, aklım almıyor.
❖
Göğsümde sakladım her bir ahını,
Sormadım gönlüme hiç günahını.
Bekledim sabırla aşk sabahını,
Bu nasıl sevmektir, aklım almıyor.
❖
Adını fısıldar içimde sızım,
Karanlığa düştü baharım, yazım.
Sadece bir tatlı kelama nazım,
Bu nasıl sevmektir, aklım almıyor.
❖
Sana giden yolu dikene boğdun,
Gönlümün üstüne geceyle doğdun.
Sen beni kendinden böyle mi kovdun?
Bu nasıl sevmektir, aklım almıyor.
❖
Gölgeni ararım kuytu köşede,
Hüznü demledim ben kırık şişede.
Bir ışık sızmadı çöken gecede,
Bu nasıl sevmektir, aklım almıyor.
❖
Gözümde tütüyor o son gülüşün,
Aklımdan çıkmıyor hayalin, düşün.
Hani ya vefası bu asil işin?
Bu nasıl sevmektir, aklım almıyor.