Gönül Narı Şiiri - Adem Narı Mısra

GÖNÜL NARI
​Seher yeli haber sal yar eline,
Bülbül figan eder gülün dalına.
Kurban olsam o zülfünün teline,
Bir garip kulunum, bil meramımı.
​🌹 ─────────── 🌹
​Gözümde yaş kaldı, ferim tükendi,
Bu yalan dünyada belim büküldü.
Bütün umutlarım suya döküldü,
Ezelden yazılmış bu fermanımı.
​🌹 ─────────── 🌹
​Geceler uzundur, sabahım uzak,
Gönlümde sevdanın ateşi tuzak.
Sensiz bu dünyada her yanım kurak,
Gel de kurut artık gözyaşlarımı.
​🌹 ─────────── 🌹
​Gülün dalında bülbül seni arar,
Gönlüm her nefeste adını anar.
Hasretin içimde kor gibi yanar,
Gel de söndür artık gönül narımı.
​🌹 ─────────── 🌹
​Yollarına düşüp izini sürdüm,
Her gelen yolcuda yüzünü gördüm.
Kendimi hasretin seline verdim,
Sensiz tüketmişim bütün varımı.
​🌹 ─────────── 🌹
​Mahşere kalmasın kavuşma günü,
Sensiz karanlıktır gecemin önü.
Bir kere göreyim gülen yüzünü,
Yar, sana sakladım gönül bağımı.
​🌹 ─────────── 🌹
​Bağımda güllerin kokusu kaldı,
Yüreğim sevdanla korlara daldı.
Sensiz geçen günler ömrümü aldı,
Gel de yeşert artık solan bağımı.
​🌹 ─────────── 🌹
​Çeşmeler akıyor taşın başında,
Hasretin büyüyor gözüm yaşında.
Bir gün görünürsen ömrüm kışında,
Bahar eyle benim garip çağımı.
​🌹 ─────────── 🌹