Gitmek gerek Şiiri - Turğay Çeken

Gitmek gerek
Ardında ne bıraktığını bilmeden arda kalanda
Gitmek gerek buralardan vakit tamam olana
Saatler aşka koşana, geceler sesiyle şenlenene
Ruhlar özgür olana dek

Gitmek gerek içinden, içim uzaklara gitsin bedenden
Gitsin ki ruhum uzak bir göçe
Bedenim inlemesin ruhuma dar gelen acıyla
Kaçmak gerek sen kokmayan rüzgarların kanatlarına
Çünkü sen kokarken soluduğum, içime çekmeden duramıyorum
Yakıyor genzimi özgür olmayan soluğun içime işledikçe

Uzun yollar gerek bana, uzun uzadıya nefessiz kalacak
Yoruldum
Çok yorgun yaşına inat genç duran çocuk yüzlü yaşlı özüm
Gidiyorum senden uzaklara, bir gün aşkın olana
Çok geç değilkenli günlere
Gidiyorum geleceğe, şimdiden
Aynı durakta, aynı yerde bekleyeceğim aşk trenimizi
Kaçırmazsan elim sana doğru uzanıyor, gözlerim seni arıyor, bekliyor olacak

Öyle ağırım ki aşkım, hayatımda ilk kez parmaklarım bile yazamıyor düşünemeyen beynimin düşünemeyip hükmedemediğini içimden geçenleri nakşetmeye iki satırda

Öyle ağırım ki içimde, taşıyamıyorum üstümde ne beynimi, ne düşüncemi
Ne de başka bir şeyi
Bir sen varsın ağırlığınca
Başka şey koyamıyorum beynime, durdu çalışmıyor
Patron artık yüreğim
Ölüyorum öp beni

Ağustos 2006 Amasra