Geri Dön Şiiri - Ahmet Oğuzhan Koçar

Bir eşik var aramızda, adı konmamış,
Ne adım atılır ne geri dönülür.
Rüzgâr esse bir yaprak kımıldamaz;
Bütün gürültü bu suskunlukta gömülür.

Bir kuyuya taş atmışım gibi derin,
Ses beklerim, sesim bana yankılanır.
Gözlerini düşünmek bir avuç su gibi;
İçtikçe yangınım baştan alev alır.

Kelimeye dökülmeyen her şey doğruydu oysa,
Eksilen her günde çoğaldı bu sızı.
Affın kapısı mühürlü olsa da bil ki;
Bu can bekler o kapıda, kışı, yazı.