Bir Ay Şiiri - Ahmet Oğuzhan Koçar

Bir ay geçti aradan, sanki bir ömür bitti,
Aklım başa geç geldi, giden ruhumu gitti.
Yokluğunla yüzleşip anladım her gün seni,
Gönlümdeki bu sevda günden güne büyüdü.

Ben kendi ellerimle bozdum o bağı, bağı;
Şimdi içimde yanar pişmanlığın ocağı.
Kırılan o güveni arar durur yüreğim,
Meğer sensizlik imiş en aşılmaz karlı dağ.

Zaman unutturur derler, yalanmış meğer hepsi,
Her nefeste artıyor bu kederin nefesi.
Ne bir mazeretim var ne avutan bir avuntu,
Sadece sana dönmek ruhumun tek hevesi.