Gençlik Şiiri - Mustafa Taşogullari 2

GENÇLİK
Yıllar kayıp ellerimden gitti
Seneler ne çabuk geçti
Daha 20li yaşlarım dün gibiydi
Anlayamadım geçip giden günlerin değerini

Kaybetmedim hiç ümidimi
Yorulup düsemde öğrendim kalkmayı geri
Yaralarım ne kadar acıtsada bedenimi
Öğrendim ben yaralarımı silmeyi

Bazen Yalnız kaldım
Yersiz yurtsuz kaldım
Aşksız sevgisiz kaldım
Kimseye Boyun eğmedim
Nefessiz kaldım

Sevdim delicesine
Yandım bir kor ateşçisine
Çekip gitti Arkamdan Vurdu beni öldürmek istercesine
Beni değil aşkımı öldürdü mezara gömercesine

Her şey gelir geçer ne kalır ki baki
Alışır insan her acıya kanastada yüreğini
Anlayamadım beni bu hale neler getirdi
Hep bahtsız hep şanssız hep yorgun bedenimi

Yok kimseye istirha1mım
Yok hiçbir şeye isyanım
Ben değildim benden eden beni
Kabuk tutmuş Her acıda kanıyor sol yanım

çok yoruldum çabalamaktan
Unuttum bazen mutluluğu koşturmadan
Ağardı saçlarım sessiz çığlıklarımdan
Ömür kayıp gitti bir Yıldız gibi avuçlarımdan

Şimdi kime sorsam gençliğimi nerede bulsa
Çıksam yollarda mi arasam
Kaf dağının ardına mı baksam
Geçip giden acı tatlı anılarımda mi bulsam

Kimseden bir şey istemiyorum
Allahtan başkasına yalvarmıyorum
Bazen insanları ve dünyayı duymuyorum
Hiç bitmez mi dünya telâşları anlamıyorum
Ne kalmış ki giderlerin ardında 5 metrelik bir bezden başka görüyorum
Elbet herkese bir gün sıra gelecek
Ölümden değil yaşamdan korkuyorum
Bir gün benimde Son yatağıma dikecekler mezar taşımı biliyorum