Affet beni Şiiri - Mustafa Taşogullari 2

Biliyorum çok üzdüm seni
Kırmak istemedim inan Hiç bir zaman seni
Yenildim kendime kırdım kalbini
Ne olur öyle bakma bana affet artık beni

Ruhum acıyor her gün sensiz
Nefes bile alamıyorum, yüreğim çaresiz
Çok zor zaten yaşamak kalbim sensiz
Ne olur affet beni ellerim çaresiz

Çok pişmanım kırdığım için seni
Bırakma beni bana uzat ne olur ellerini
Sen olmayınca yakıyor dünya bedenimi
Ne olur öyle bakma bana affet artık beni

Kırınca kalbini öleceğimi zannettim
Canım öyle yandı ki kendime kahrettim
O son bakışınla kendimi kaybettim
Ne olur affet artık beni ben canomu kaybettim

Affet beni ben ettim sen etme
Cennet kokan ellerinden beni mahrum etme
Sen beni böyle harap öyle altüst ettin etme
Etme gül yüzlüm etme. Bana bunca cefayı yükleyip gitme
Ne olur ne olur bana bunu etme

Simdi beni affetmen için her şeyimi verirdim sana
Canımı bedenimi ruhumu benliğimi
Ama biliyorum beni terk etmeyeceğini
Çünkü sen beni bildin ben de seni

İnan deli değilim ben
İsyan hayata bir çeşit benimkisi belki
Bir daha üzmem asla seni çıksa ruhum bedenimden
Akmasın yaş bir daha gözlerinden
Her şeyimi vere bilirim sana , ne olur affet beni kurtar beni kendimden

Sen olmadan yapamam
Sen yanımda yoksan bu dünyadan hiç bir şey anlayamam
Çünkü sen benim canım cananım canom en iyi kankam her şeyimsin
Ne olur affet artık beni ben sensizliğe dayanamam alışamam